DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 10-01-2002
MARJON KLAASSEN, UITVAARTONDERNEMER

'Dat kan ik beter'

'Hoe was mijn vader terechtgekomen in dat akelige rouwcentrum? Wie had mijn vader aangekleed? Wie had hem in die kist gelegd?' Marjon Klaassen was niet echt blij over de wijze waarop de uitvaart van haar vader plaatsvond. Mede hierdoor nam ze het besluit zelf uitvaartondernemer te worden.


Naam: Marjon Klaassen
Leeftijd: 44
Beroep: uitvaartondernemer

1. Hoe bent u in de uitvaartwereld terechtgekomen?
Na het overlijden van mijn vader werd ik voor het eerst van dichtbij geconfronteerd met de uitvaartwereld. De man die was ingeschakeld was alles al aan het regelen nog voordat ik mijn moeder kon condoleren. Binnen drie kwartier was hij weer weg. Doordat het allemaal zo snel 'geregeld' was, ontdekten we pas later dat mijn vader in een spaanplaatkist terecht was gekomen. Dat was totaal niet kloppend bij de man die mijn vader was. Mijn vader had immers het grootste deel van zijn leven met hout gewerkt, hij was een ware houtkunstenaar geweest. In de schuur bij ons lagen altijd dikke planken eikenhout, waaruit hij de mooiste meubels en andere voorwerpen toverde.
Bovendien ontdekte ik allerlei onbekende schakels in het hele proces: hoe was mijn vader terechtgekomen in dat akelige rouwcentrum? Wie had mijn vader aangekleed? Wie had hem in die kist gelegd?
Bij mij kwam al snel de gedachte op dat ik dat allemaal zelf veel beter zou kunnen. Zeven jaar nadat mijn vader was overleden, opende ik mijn eigen bedrijf in Zwolle.

2. Wat zijn de mooie kanten van uw beroep?
Als iemand overlijdt ontmoet je de naasten in een uiterst kwetsbare situatie. Mensen zijn vaak heel echt, hebben weinig meer hoog te houden. Daardoor ontstaat vaak heel mooi contact waardoor het afscheid beter ingevuld kan worden.

3. Als uw zoon of dochter laat weten de uitvaartwereld in te willen, wat zegt u dan?
Dat het een fantastisch mooi beroep is. Dat er vele kanten aan zitten. Dat je als beroepsoefenaar daarin veel kunt leren over het leven.

4. Wat zou u zijn geworden als u niet in dit vak terecht was gekomen?
Ik vind het bijzonder prettig dit vak te combineren met activiteiten die hierop aansluiten. In november 2001 heb ik een boek geschreven over mijn werk op basis van de 5 jaar ervaring in dit vak. Het was bijzonder inspirerend om te doen en ik ben van plan om een tweede boek te gaan schrijven. Bovendien zijn we op dit moment een nieuwe opleiding aan het opzetten voor uitvaartbegeleider. De opleiding start in september 2002. Ik heb geruime tijd gewerkt in het onderwijs en op een cursusinstituut. Het is heel bijzonder en uitdagend om deze ervaringen te combineren met mijn ervaring als uitvaarondernemer.

5. Wat is uw mooiste ervaring?
De kleine veelzeggende gebaren. Mijn boek staat vol voorbeelden.

6. Wat hoopt u nooit meer mee te maken?
Natuurlijk kom je soms voor heel onverwachte situaties te staan. In dit vak heb ik geleerd dat je maar ťťn ding te doen hebt als je een probleem tegenkomt en dat is 'het oplossen'.

7. De dood betekent voor mijÖ
Een mysterie.

uitvaartinfo@marjonklaassen.nl
Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


herma schreef op 9-9-2009:
Hallo, jou brief is echt en duidelijk. Ik heb het ook van dichtbij meegemaakt van mijn vader maar dat ging zo goed, hij had al een heleboel geregeld samen met mijn moeder dus daar zat ook een leuke kant aan en sindsdien loop ik te denken om iets in dat wereldje te gaan doen en dan denk ik meer aan gastvrouw of het rijden in een volgauto of de rouwauto zelf.Is daar in mijn buurt doetinchem enschede nog een opleiding voor? zou je me iets kunnen helpen met vriendelijke groet herma.


anke achten schreef op 21-8-2009:
Beste Marjon,

Je motief om door je negatieve ervaring rond de uitvaart van je vader een uitvaartonderneming en opleiding op te zetten vind ik moedig en indrukwekkend.
Wellicht is het zinnig om vanuit je betrokkenhied bij Mirre ook eens een publicatie te wijden aan rouwprocessen binnen de lesbische en homosexuele wereld, waar helaas nog vaak een taboe op rust, maar waar het verdriet om een dierbare even groot is.

Met vriendelijke groet,

Anke


wilma sandifort schreef op 20-2-2008:
Beste danielle,
Ik heb zelf kort geleden de orientatiedag bijgewoon en moet zeggen dat het op mij erg veel indruk heeft gemaakt. De persoonlijke verhalen maar ook zeker de verhalen van de cursusleidster zelf. Ik weet zeker na deze dag dat ik het vak in wil en ook bereid ben om het curses geld te betalen, als het je echt een boeiend vak lijkt heb je dat er zeker voor over!Waar een wil is is een weg. Ik wens jou veel sucses met je verdere keuze !Ik heb de mijne gemaakt.
Groetjes Wilma


DaniŽlle schreef op 19-2-2008:
Het is idd een heel mooi beroep maar om erbij te komen is het toch heel moeilijk of je moet een aanzienlijk bedrag neertellen voor een cursus en dan is het nog maar afwachten of er werk in te vinden is. Vind het erg jammer ik zou graag ook in de Uitvaart willen werken.
Groetjes DaniŽlle


Linda Ligthart schreef op 14-2-2008:
Hallo Marjon

Ik heb een vraag ,heb jij ook enig idee of er opleidingen in Frieslan zijn (liefst Sneek) voor uitvaartbegeleider
Hoop dat je kan helpen
Groeten van Linda


Peter van Schaik schreef op 1-2-2007:
Dag Marieke

Voor mensen die werkzaam zijn in de uitvaartbranche of op dit moment een opleiding volgen, is er een speciale website, www.uitvaartbranche.nl. Registratie is verplicht maar kosteloos. Enige voorwaarde is dat je werkzaam bent in de uitvaartbranche.


Marieke Vliegenberg schreef op 1-2-2007:
ik volg binnenkort uw drempelcursus en ik ben zeer benieuwd naar het vak en met name ook naar UW verhaal

groet, marieke vliegenberg


Dineke van Dalen schreef op 6-12-2006:
Hallo Marjon,

Ons zoontje heeft een 'geweldige' uitvaart gehad dankzij een medewerkster van uw bedrijf. Steun, begrip, optimale begeleiding en gepaste aanwezigheid was uitmuntend. Het heeft aangevoeld als een warme professionele deken.
Nu ook een boek geschreven! Ben heel benieuwd.


Berthy van Klompenburg schreef op 27-1-2006:
Al jŠren ben ik erg geintresseerd in alles m.b.t. de dood. Mijn wens is dan ook om dit werk zelf te kunnen gaan doen. Ik kom zelf uit 's Bosch en vraag me af hoe ik aan adressen enz. kom, in de omgeving, voor opleiding en werk in deze specifieke branche! Misschien kan iemand mij helpen?? Bij voorbaat dank, BERTHY


veronique josemanders schreef op 16-1-2006:
goeden middag, mvr klaassen

ik had een vraag,
een tijdje geleden is mij oom overleden, en toen ik in dat mortuarium was vond ik dat ze hem zo mooi hadden gemaakt net of hij sliep en ik vond dat zo knap dat sindsdien het me zo mooi werk lijkt om te doen maar een probleem ik weet niet wat voor opleidings nivau ze daar voor dat zou ik graag willen weten.

alvast bedankt voor uw tijd.

met vriendelijke groet veronique josemanders


COR DE WEERD schreef op 19-6-2005:
IK HEB DIT WERK OOK MET HEEL VEEL LIEFDE GEDAAN,JE KRIJGT ER ZOVEEL DANKBAARHEID VOOR TERUG ,VOORAL MET OVERLEDEN KINDEREN (IK ZELF HEB EEN SPECIALE GAVE ) EN DAAR KAN JE ANDEREN HEEL FIJN MEE HELPEN.
IK ZOU DIT WERK DIREKT WEER WILLEN GAAN DOEN.
VEEL SUCCES VERDER HOOGACHTEND COR DE WEERD EINDHOVEN


idja marasabessy schreef op 14-3-2005:
hoi marjon,wat verrassend om je in deze beroep te vinden. Kan me goed voorstellen dat jij je beroep zo goed en begripvol kan uitoefenen. Na zelf veel dierbaren te hebben verloren kan ik me voorstellen dat je dan je bedenkingen heb over de uitvoering van een uitvaart.
Helemaal in mijn positie van twee verschillende culturen.
Succes verder en groetjes Idja


Paul Inggamer schreef op 9-10-2003:
Zeer interessant! Ga per november met een opleiding beginnen als uitvoerder begraafplaatsen/crematoria via IPC De Groene Ruimte in Arnhem. Dit is nog niet helemaal zeker. Graag zou ik informatie willen vwb uw opleiding.

Groeten,
Paul Inggamer


Mike Snijders schreef op 16-9-2003:
Hoi Marjon,

Interesant wat ik hier in die zeven punten lees. En punt zeven geeft ineens een antwoord op wat de dood voor mij betekent. Nu weet ik het een mysterie. Ik kom in mijn werk vaak oog in oog te staan met de dood, ik wil altijd alles perfect geregeld hebben. Hellaas maak ik toch vaak schrijnende situatie's mee als het gaat om de laatste zorg aan de overledene en zijn nabestaanden. Ik ben nu 23 en werk in de zorgsector, maar ooit wil ik zeker en vast de uitvaartverzorging in. Mensen zoals u vind ik helemaal top! De laatste zorg aan een persoon is even belangrijk als een geboorte!

Groetjes Mike


theo strengers schreef op 6-12-2002:
je lijkt me een vrouw, met hart voor haar werk. iemand die nog met passie werkt, en dat kom je helaas steeds minder tegen. ga vooral door, blijf jezelf.
ik hoop je eens te ontmoeten........


Redactie schreef op 25-6-2002:
Meer informatie over het boek en de opleidingen vindt u op de eigen website van Marjon Klaassen:
http://www.marjonklaassen.nl


Anke Marinus schreef op 25-6-2002:
Net als Agatha ben ik erg benieuwd wat de titel is van je nieuwe boek. Groetjes Anke.


Agatha van Irsel schreef op 18-5-2002:
Ik zou graag je boek willen lezen. Wat is de titel? Verder wil ik ook graag info over de cursus. Bij voorbaat hartelijk dank.


Tineke Bierhuis schreef op 16-1-2002:
Marion, fijn dat er mensen zijn zoals jij, met zo'n inzet en gevoel. Ik geef je een grote pluim voor je boek waarin je goed weergeeft wat mensen te wachten staat na het overlijden van een naaste en welke keuze er gemaakt kunnen worden.


Els Van Bael schreef op 15-1-2002:
ik vind dit een heel mooi initiatief dat je dit hebt gekozen hebt als beroep ik heb mijn vader en broer al verloren (ik ben nu 18) en ik was blij dat de mensen van het funerarium hem zo goed hebben verzorgd ze waren echt mooi. ik ben blij dat er nog zo een mensen bestaan die dit beroep uitoefenen en de mensen hier echt mee helpen.


Nannie Klasens schreef op 12-1-2002:
Ook Klasens, maar anders geschreven. Met name punt 7 'een mysterie', is ook mijn gevoel bij het woord dood. Ik weet dat het een woord is maar het woord roept heel veel op. Graag zou ik meer willen weten over de ervaringen die jij hebt bij dit mysterie. Mogelijk kan ik jouw eens ontmoeten. GRaag zelfs.


Ine Kooi schreef op 12-1-2002:
Per toeval deze site ontdekt en erg nieuwsgierig naar de nieuwe opleiding, kun je meer informatie sturen ?
Afgelopen jaar heb ik de opleiding 'uitvaartbegeleider'van de Stivu gedaan, maar ben zeker in voor een nieuwe cursus.

Hartelijke groet,
Ine Kooi