DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 27-12-2001
PETER STAM, AFSCHEIDSBEGELEIDER

Pastor specialiseert zich in afscheid nemen

Peter Stam, pastor in een verpleeghuis, besloot ruim een jaar geleden zijn werkzaamheden uit te breiden. Als afscheidsbegeleider helpt hij mensen een afscheid vorm te geven. Want als mensen met een goed gevoel (of zelfs soms een feestelijk gevoel) aan een uitvaart kunnen terugdenken, helpt dat bij de rouwverwerking.


Naam: Peter Stam
Leeftijd: 53
Beroep: Afscheidsbegeleider

1. Hoe bent u in de uitvaartwereld terechtgekomen?
Ik werk ruim 15 jaar als pastor in de gezondheidszorg en in die functie ben ik nauw betrokken bij terminale zorg, afscheidsvieringen en rouw- en verliesverwerking. Ruim een jaar geleden ben ik naast dit werk begonnen als zelfstandig afscheidsbegeleider en help ik nabestaanden een warme en persoonlijke invulling te geven aan het laatste afscheid.

2. Wat zijn de mooie kanten van uw beroep?
Ik vind iedere uitvaart heel bijzonder om te doen omdat afscheid nemen van een lief mens in één keer goed moet gebeuren, je kunt het nooit meer overdoen. Het is altijd weer spannend om in een paar dagen tijd, door te luisteren naar verhalen van familieleden, de overledene te leren kennen en tijdens de uitvaart het verhaal van zijn leven te vertellen en gevoelens van nabestaanden onder woorden te brengen. Wanneer mensen met een goed gevoel (en soms een feestelijk gevoel) aan een uitvaart kunnen terugdenken, helpt hen dat in het proces van verwerking.

3. Als uw zoon of dochter laat weten de uitvaartwereld in te willen, wat zegt u dan?
Ik vind dat mijn kinderen hun gevoel moeten volgen en als hen dat in de wereld van de uitvaart brengt, is dat uitstekend. Ik hoop echter wel dat ze leren om op een goede manier om te gaan met de vele verschillende kanten en gevoelens van verdriet en dat ze daarmee ook
zelf uit de voeten kunnen.

4. Wat zou u zijn geworden als u niet in dit vak terecht was gekomen?
Waarschijnlijk was ik dan tot mijn pensioen uitsluitend pastor in het verpleeghuis gebleven.

5. Wat is uw mooiste ervaring?
Er zijn veel bijzondere ervaringen, maar een kan ik zo noemen. Ik was betrokken bij de crematie van een fervent rock-'n-roller, een man van in de zeventig, die tot kort voor zijn dood nog uit dansen ging. Zijn dochters vroegen me, enigszins beschroomd, of Rock Around The Clock van Bill Haley en the Rockets gedraaid kon worden. Natuurlijk kon dat, het was hun vader en die muziek was bijna het belangrijkste in zijn leven geweest. Toen de muziek
werd gedraaid begonnen zijn dochters naast de kist te rock-'n-rollen en gaandeweg deden steeds meer mensen mee. Het werd een emotionele happening, maar eerlijk en oprecht, een uitvaart om nooit te vergeten!

6. Wat hoopt u nooit meer mee te maken?
Nonchalance bij uitvaartverzorgers die het recht menen te hebben een afscheidsplechtigheid naar hun hand te zetten door de muziek voortijdig af te breken en mensen te vragen snel afscheid te nemen omdat de volgende uitvaart voor de deur staat.

7. De dood betekent voor mij…
Een doorgang naar iets nieuws, iets totaal anders... In ieder geval iets wat je serieus moet nemen.
Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


Nora de wijn schreef op 21-11-2007:
In mijn gedachten kwam ooit de zin "Klein is de wereld die ik verlaat, groot is de wereld die ik binnenga"
Dit geldt voor geboorte en dood gaan. De rups weet ook niet dat het een vlinder wordt. Ik voel mij daar prettig bij. groet Nora


Alexander Baldal schreef op 15-4-2007:
Na enkele mislukte pogingen en observaties van anderen ben ik ervan overtuigd dat je tijd niet jouw tijd is. Als het wel je tijd is zal je de manier om te vertrekken vinden, zij het door de pil van Drion of een andere methode. Die zoekt zal vinden. Diegene die het niet vindt mag het ook (nog)niet hebben.


rony stokart schreef op 3-4-2006:
ook als je niet van Nederland moet weten...minstens op dit vlak staan ze eeuwen verder dan de rest van Europa. En wanneer komt die pil(len) van Drion nu eindelijk?
Rony Stokart, Toscana.


Corine schreef op 21-2-2006:
ik heb een reactie eigenlijk op het bericht van 31/12/01 dit is een bericht van mijn lieve vader die op 7/10/02 eindelijk een eind kreeg aan zijn lijden. Hoewel ik hem erg mis ben ik blij dat hij zijn rust gevonden heeft. Ik vindt het alleen heel schandalig dat je in een land als Nederland op zo'n onmenselijke manier moet sterven als hij! Als iemand zoveel pijn heeft dat het bijna ondraggelijk is, vindt ik dat er een mogelijkheid moet zijn hier een einde aan te maken. bijvoorbeeld door de pil Drion.


hedwig schreef op 9-2-2006:
Fantastisch

Ik zou ook heel graag sterven op een waardige manier. Als je een voorstel hebt, laat je dan iets weten?

Dank je
Hedwig


frans de bruijn schreef op 3-6-2004:
Mijn moeder is 97 en wil nu heel graag dood. Ze gaat hard achteruit en lijdt sterk. Ze wil de pil van Drion. Hoe krijg ik die??


S. Weeda schreef op 12-8-2003:
Ik heb allerlei reacties gelezen met daarin de vraag: "hoe kom ik aan de pil van Drion", maar helaas kan ik nergens een antwoord ontwaren. Waarom niet?

Antwoord redactie:
U heeft gelijk, we hebben mensen privé gemaild en hen antwoord op hun vraag gegeven, maar inderdaad het antwoord nooit op de site gezet. Het antwoord is overigens eenvoudig: de pil van drion, of een vergelijkbare zelfdodingspil, bestaat (nog) niet. Wij zijn er een beetje van uitgegaan dat dit toch wel algemeen bekend is. De discussie daarover wordt al jarenlang gevoerd in Nederland. Wie daarover meer wil weten, een suggestie: typ 'Pil van drion' in bij de zoekmachine google, en er komen meer dan genoeg interessante pagina's uit.



F.F. Rademaker schreef op 13-1-2003:
De dood kan een gouden nooduitgang betekenen. Een uitgang waar je alleen maar gebruik van maakt als er geen andere uitgang meer is. Maar: HOE KOM IK AAN DE PIL VAN DRION? Heeft u een tip?


Talitha Stam schreef op 15-4-2002:
Ik vind het hartstikke goed dat je hier mee bezig bent. Veel mensen beseffen vaak niet hoe belangrijk een afscheid is. En jij maakt daar iets bijzonders van. Ik zie dat je het ook met plezier doet. Ga zo door!!!!


G.H.C. Gerritsen schreef op 31-12-2001:
Als men ernstige pijnen lijd en al meer als 30 jaar ziek is, de huisarts het opgegeven heeft maar je niet meer wil helpen met bv. de pil van DRION hoe komt men daar dan aan?
Tegen morfinepleisters kan ik niet, daar word ik ziek van.
Dus slik ik maar de het maximale aan de zwaarste opiaten, maagpijnverzachters, spierverslappers etc.
HOE KOM IK NU AAN DE PIL VAN DRION?
Alles i.v.m. een plotselinge eventuele dood is reeds door mij gedaan (dit in samenwerking met mijn vrouw), ik lig nu bijna heel de dag op bed, Wat nu?