DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 12-02-2007
WEBLOG VAN TINY SCHOOL 2

Voorbereiding

Nadenken over je dood en hoe je dan afscheid wilt nemen, gebeurt nog zelden. Zeker als je jong bent en gezond van lijf en leden, ben je er nog niet mee bezig.


Maar ook voor mensen op leeftijd is dit een onderwerp dat bijna niet ter sprake komt. Maar als de dood onverwachts op je pad komt, is vaak niet bekend hoe de uitvaart geregeld moet worden en doet men maar wat. Daarom is nadenken over jij afscheid wilt nemen van je dierbaren en jij wilt dat jouw dierbaren afscheid nemen van jou, wel degelijk van belang.

Als ritueelbegeleider bij afscheid ben ik in de afgelopen maand door twee mensen benaderd, die beiden (net 50 jaar) te horen hebben gekregen dat hun leven ten einde loopt. Beiden hebben zij kanker die niet meer te genezen is. Ik ervaar het als een voorrecht, maar zeker ook een grote verantwoordelijkheid dat zij mij gevraagd hebben om hun uitvaart voor te bereiden en te regelen volgens hun eigen wensen. Dit in goede samenspraak met de (toekomstige) nabestaanden.

In gesprekken probeer ik te weten te komen wat hun wensen zijn. Ik laat hen deze wensen ook opschrijven om door te nemen met familie (partner, kinderen, vrienden). Op deze wijze krijgt iedereen een goed beeld van wat zij willen en ook wat zij zeker niet willen.

Zo bereiden deze beide personen zich voor op hun eigen dood en bereiden de nabestaanden zich voor op het feit dat hun dierbare er binnen afzienbare tijd er niet meer is.

Dat is niet gemakkelijk. Maar het gaat met een lach en een traan. Er is nu al verdriet, er wordt nu al gehuild, maar er wordt ook gelachen om de leuke en mooie dingen van het leven. Het geeft ruimte. Ruimte om met het afscheid bezig te zijn, ruimte om te mogen sterven en ruimte om je gevoelens hierover te uiten.

Het zal het verdriet, het verlies niet minder maken. Want het besef dat je dierbare er niet meer is, komt natuurlijk pas nadat hi/zij overleden is. Daar kun je je niet goed op voorbereiden. Het ermee bezig zijn, weten wat je gaat doen en gaat zeggen, kan een steun zijn om het te laten verlopen zoals hij/zij het gewild heeft. Waarbij ik het belangrijk vind dat de wensen van zij die achterblijven gehoord en gehonoreerd worden. Zij moeten met dit verlies weer verder. Samen zoeken en vinden wij die ruimte om dat te doen.

-----------------------

Tiny School woont in Noord-Limburg en is als ritueelbegeleider bij afscheid werkzaam in heel Nederland. Ook Nederlanders die net over de grens in Duitsland wonen kan hij ten dienste zijn. Hij wil nabestaanden behulpzaam zijn met het op hun eigen manier en volgens hun eigen levensovertuiging vorm en inhoud te geven aan de afscheidsplechtigheid.

Eerdere bijdrage van Tiny: My way

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


marijke katsburg schreef op 21-2-2007:
Naast de ervaring van het verlies volgt de ervaring van het 'regelen' van afscheid en uitvaart. Godzijdank maak je dat als mens maar een paar keer in je leven van zo dichtbij mee. En wat is het dan belangrijk dat je daar als nabestaande een goed gevoel aan over houdt. Dat je verder kunt en passend afscheid hebt genomen. In mijn optiek dient een uitvaart/afscheidsbegeleider dat proces te voeden en te bewaken. Het verhaal van Tiny is uit mijn hart gegrepen. Het relaas van R. Hooglander zou niet mogen gebeuren. Sterkte.


R. Hooglander schreef op 15-2-2007:
Wij hebben het lichaam van onze moeder afgelopen maandag begraven. Veel dingen gingen niet naar de wens van de kinderen.
Mijn ouders hadden al in 1993 een begrafenisonderneemster besteld.
Zij is echter niet met haar tijd meegegaan. Diverse dingen hadden wij liever anders gezien.
Mijn vraag is nu zijn er evaluatieformulieren om te kijken hoe het met mijn vader anders en beter kan.?
Wij willen dit liever niet nog een keer meemaken.