DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 19-11-2001
KARIN SPAINK: LIEVER ZELFMOORD DAN EUTHANASIE

In haar nieuwe boek, De dood in doordrukstrip pleit Karin Spaink ervoor 'dat artsen en apothekers hun monopolie op de medicijnkast versoepelen'. Aangezien artsen helemaal niet zo blij zijn met de rol van leverancier van 'een zachte dood', die ze nu vaak krijgen toebedeeld, lijkt dat inderdaad een logische oplossing. Dit is misschien nog wel het meest omstreden standpunt dat Spaink inneemt in De dood als doordrukstrip, een standpunt dat ongetwijfeld tot veel discussie zal leiden. Spaink geeft echter met feiten, statistieken en voorbeelden overtuigend aan dat toegankelijkheid tot dodelijke middelen de zelfmoordcijfers niet doet toenemen. 'Vroeger was er in elk huis stadsgas beschikbaar. Toch gingen mensen niet en masse over de kling.'

Evenzo is de vaak gedane bewering dat het aantal gevallen van zelfmoord, of pogingen daartoe, toeneemt wanneer een beroemdheid de hand aan zichzelf heeft geslagen, geheel onjuist. Eerder het omgekeerde blijkt waar, aldus onder andere het CBS, die er onderzoek naar deed: het schrikt af. Ook vrijuit praten over zelfmoord, inclusief raad geven en/of ontvangen over de methodes die het beste werken, zoals in de internetnieuwsgroep alt.suicide.holiday gebeurt, drijft mensen niet eerder de dood in. Integendeel juist. Precies zoals ouderen vaak aangeven dat als zij de pil van Drion in hun keukenkastje hadden liggen, hen dat juist rustiger en minder angstig zouden maken.

Dat wordt ook zeer mooi en ontroerend geïllustreerd met een persoonlijk verhaal van een vriendin van Spaink. De vader van de vriendin wil dood, omdat hij niet meer tegen de ruzies met zijn vrouw kan. Ruzies die al jaren hetzelfde patroon volgen en waarin slechte jeugdervaringen van de vrouw aan ten grondslag liggen. Hij houdt van zijn vrouw, wil daarom absoluut niet scheiden, maart hij kan ook zo niet verder. Daarom wil hij dood, en hij kiest voor versterving. Wat zijn dochters ook zeggen, smeken of dreigen, hij is zeer vastbesloten. Pas op het moment dat een hulpverlener van het Riagg hem serieus neemt in zijn doodswens en met hem afspreekt, dat als een korte therapiesessie met hem en zijn vrouw niet helpt, hij vervolgens alsnog zijn doodsstragie kan hervatten. De man stemt toe, begint voorzichtig te eten tijdens de dagen van de therapie, en reeds na een dag of dertien praat hij niet meer over zijn doodswens. De man leeft nog steeds.

Ronduit schokkend is het gegeven dat mannen van tachtig jaar en ouder vaker zelfmoord plegen dan welke andere bevolkingsgroep ook. De meeste mensen denken dat dit de groep jongeren tussen de 20 en 25 jaar is. Een beter argument voor de pil van Drion is er nauwelijks. Spaink zou zelf trouwens graag zien dat een dergelijke pil voor iedere volwassene in de apotheek te koop zou zijn.

Spaink zelf, die in 1988 met de diagnose multiple sclerose werd geconfronteerd, wil het heft geheel in eigen hand houden. Ook daarover vertelt ze in haar boek. Zij verwacht dat haar grens bereikt zal zijn vér voor een arts zal menen dat euthanasie mag. Bovendien wil ze haar dood niet bij een ander leggen. Als haar ogen of armen het niet meer doen, is het voor haar geen leven meer. Daarom heeft ze haar maatregelen getroffen en dodelijke pillen aangeschaft via internet. Het hoofdstuk waarin ze beschrijft hoe ze daarbij te werk ging, kon mij iets minder boeien, vooral omdat het 'gestrooi' met Latijnse namen van allerlei medicijnen mij alleen maar deed duizelen.

Voor de rest is De dood in doordrukstrip boeiend tot de laatste zin. Het is een boek waarin heel veel aan de orde komt (de ondertitel luidt: 'Over dood, euthanasie en zelfmoord'). Een boek dat je anders doet aankijken tegen de euthanasiepraktijk, dat verrassende feiten bevat (zie de rode kolom rechts op de homepage) en dat tot nadenken stemt over de eigen dood - hoe wil ik het eigenlijk? -, vooral ook omdat ze ook duidelijk laat zien dat euthanasie ook niet alles is. Velen hebben er een te mooi en romantisch beeld van. 'Wie aan euthanasie denkt, krijgt prompt zo'n schilderij van Caravaggio voor ogen, of moderner, de foto van de stervende aidspatiënt waarmee Benetton in 1992 furore maakte.'

Maar de dood, dus ook euthanasie, kan ook heel lelijk zijn. 'In ziekenhuizen heb je akelig licht en de etenskarren komen voorbij bonken terwijl jij je laatste woorden tegen je stervende moeder wilt stamelen. De zieke reutelt, schokt, hoest en plast in z'n bed. Soms wordt iemand blauw in het gezicht. Het bloedvat waarin geïnjecteerd zou worden, wil onverwacht niet meewerken en opeens volgt er een kwartier lang gewroet of moeten er met spoed andere artsen opgepiept worden. De adem van de stervende stokt, blijft een minuut weg en komt dan raspend op gang, en elke keer schrikken de aanwezigen zich het lazarus als het ademen weer begint. De kamer stinkt vaak naar medicijnen, pus en ontlasting.'

Waarmee wordt aangetoond dat Karin Spaink ook nog eens een vloeiende en beeldende stijl van schrijven heeft. (Anja Krabben)

Karin Spaink, De dood in doordrukstrip, verscheen bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, f 32,95. ISBN 90 388 7064 7.

Karin Spainks eigen site

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


H schreef op 15-6-2017:
U kunt een jachtgeweer kopen op het hart richten en schieten in je hoofd schieten met een pistool geeft geen 100% garantie in frankrijk kan je gewoon een jachtgeweer kopen.Ik zelf heb een gibbit (rechte guillontine mes)gemaakt verzwaard met 70 kg aan gewichten aan een touw ineen klap alles afgelopen.Ik heb 2 foute hernia operaties gehad jarenlang morfine mijn lichaam is op leeftijd 45jr.


Joop schreef op 22-11-2016:
Geen euthanasie krijgen koop dan een goede 9mm moet jezelf wel onder 45graden hoek in de mond schieten andes mis je de stembrain heb zelf 8 jaar pijnpoli en zware medicatie en cvs ik tel mijn laatste jaar dan doe ik hetzelf wel.


Tio schreef op 2-11-2016:
Ik denk dat het wel een geruststelling zou zijn als de pil van Drion te koop zou zijn. dan hoef je ook niet meer de zwarte markt meer op om er illegaal aan te komen. Zoals barbituraten vloeibare barbituraat en pentobarbital.Die kcapsules knippen ze open en roeren in een papje en drinken dat op bij voltooid leven zonder een opeenstapeling van ouderdomsklachten. Vrijwillige onthechting ascese en je uitdrogen en geen eten en drinken meer tot je nemen maar het zou beter kunnen.Personeel die patient op het toilet vind die zich opgehangen heeft met een katheter heeft ook veel impact op diegene die zo "n vondst doet. Moet er over praten en vergeet dit nooit weer. En de treinmachtinsten die er en trauma aan overhouden en arbeidsongeschikt raken na dat te veel te hebben meegemaakt dat iemand onder een trein spring. Na bij psychiatrische ziekenhuizen worden wel hekken geplaatst maar over het hele spoor heen. allemaal hekken plaatsen over het hele spoor heen kost de N.S. te duur.


annie valk schreef op 10-5-2015:
waar kan ik pil van drion bestellen zou hem graag in huis willen hebben voor t geval ik er aan toe ben om uit het leven te stappen maar te laf om voor de trein te springen


Jan schreef op 30-3-2015:
Ik wil ook graag dood ,waar kan ik pillen kopen


luus schreef op 15-5-2012:
heb zelf me/cvs,tinnitus,fybromyalgie en versleten nek, huis gebonden en pas 53 jaar maar wil dood,met de pil van drion wil weten waar te koop is?


pymander schreef op 4-11-2011:
@krijn

"Na dit leven is er nog een leven. En als u euthanasie pleegt, zal het er niet zo goed uitzien."

Hoe weet je dit? Ben je er al geweest. Of laat jij je ook bang maken door de oude propaganda van de westerse kerk?


van Vierbergen schreef op 24-2-2008:
Heb recent via marktplaats een tweedehands exemplaar, slechte staat, gekocht voor €16


Geraldien schreef op 11-12-2007:
Ik zou het boek wel graag willen lezen, lijkt me zeer interessant. Maar het is nergens meer leverbaar. Wie weet hoe ik aan dit boek kan komen?

Redactie:
Ik ben het boek niet zo lang geleden tegengekomen bij De Slegte. Ik zou daar eens gaan kijken. Anders: de openbare bibliotheek.



jelle schreef op 15-5-2007:
Zijn er eigenlijk wel middelen tot zelfdoding verkrijgbaar of te vinden in de plantenwereld o.i.d
p.s. een mooi eufemisch woord voor zelfmoord is auto-eutanasie


Jelle Mensonides schreef op 15-5-2007:
Het idee van dat de pil van Drion in de apotheek verkrijgbaar moet zijn spreekt me wel aan. Beter dan een gewelddadige dood door voor de trein te springen als mensen persé dood willen. Ik denk ook niet dat mensen impulsief dood willen als het even tegenzit. De levensdrang is vaak op het moment dat je het wil doen toch weer sterker. Maar ja de moraal is in nederland niet erg daarvoor, begrijpelijkerwijs. het is geen pretje om zomaar dood te gaan of te willen gaan, maar een meer menselijke dood zou te verkiezen zijn boven het afschuwelijk lijden dat zo lang kan duren omdat er geen middelen voorhanden zijn en de angst voor een gewelddadige dood erg groot is en ook belastend voor andere mensen, denk aan treinconducteurs enz.


Nico schreef op 4-5-2007:
Als ik er ben is de dood er niet, en als de dood er is ben ik er niet! Laat je leven niet lijden. Er is niets mooier dan het leven zelf en daar moet je van genieten zolang als het duurt. je kan het zo moeilijk maken als je zelf wilt. Uiteindelijk wacht ons allemaal het zelfde lot.
Wat heb je te verliezen door te blijven leven, de wereld is te groot om te denken dat de dood je enige uitweg is!


Hilda schreef op 9-3-2007:
Ik zie de echte dood in de ogen van me dochter, als ze depresief is. Ze kan geen kant op met haar gevoel. Roept mama ik wil niet meer leven. En als ik haar dan zo zie lijden denk ik ook weleens was er maar wat. Om het leven aan te zien hoe me dochter lijd is verschrikkelijk. Maar toch wil ik haar niet kwijt. Het is zo dubbel en oneerlijk. Maar ik begrijp haar heel goed. Een verdrietege moeder


geert schreef op 14-11-2006:
Ja weet niet wat ik erop moet zeggen.. Weet wel dat ik heel graag dood wil. Maar hoe kom ik als 31 jarige aan de goede pil ervoor....


Hendrik schreef op 20-9-2006:
ik vind dat ieder mens over zijn of haar leven mag oordelen, heb nu een aantal pogingen gedaanm helaas tot nu to zonder resultaat, zou graag in kontacht willen komen met mensen die weten waar ze over praten, ben ze nog niet tegen gekomen, ik hoop dat het snel voorbij is, en met name voor me zelf, Hendrik


geert schreef op 20-9-2006:
gelet op de psychische pijn die ik lijd zoek ik een zachte manier om een einde aan mijn lijden te maken. Ik weet dat er zachte manieren zijn doch ik vind ze nergens terug, kan u mij helpen?


Pidgit schreef op 10-9-2006:
Ja als het iemand is die heel oud is kan mij wel voorstellen waarom hij/zij graag van dit leven af wil.
Ziektes maken mensen kapot, dus als je niet meer wil dan brand de lus door.
Ja wij hier zijn altijd gelukkig, het leven moet je echt leven, de dood hoort erbij en mensen moeten geen angst hebben, want voor dat je het weet laat je je zwaare lichaam achter, en het viel allemaal zo mee om eruit te gaan...


Hans schreef op 4-5-2006:
Ik wil ook een zachte dood, maar hoe?


André Van Hauwaert schreef op 9-9-2005:
Uw interview dat hierboven is afgedrukt, heb ik niet gelezen. U bent mij al langer bekend als een intelligente Nederlandse dame met uitgesproken vrijgevochten, consequente en logisch onderbouwde meningen. En dat terwijl mijn grootvader altijd beweerde dat vrouwen en logica niet samengaan! Ik had hem graag nog kunnen trakteren op een voorbeeld van het tegendeel.
Ik hoorde u gisteren op de radio tijdens het Klara-programma 'Alinea'.
Ivm euthanasie, zelfdoding wil ik u een vraag stellen aangezien mijn communicatiekanaal met jullie stichting 'De Einder' onderbroken is. Enige tijd geleden heeft de voorzitter ervan Jan Hilarius, mij laten weten dat moraalridders hem juridisch achtervolgen.
Zou u willen uw e-mail adres doorsturen zodat ik ongestoord mijn vraag kan stellen ?
Dank, het allerbeste.


capricorn77 schreef op 8-8-2004:
ik wil doodgaan, al hele tijd, heb vele psychische stoornissen, oa geërfd maar ook door buitenaf, wie kan mij een zachte manier geven om uit het leven te stappen..
dank je



Rita schreef op 13-7-2004:
geachte mevrouw, ik heb uw boek gekocht en gelezen; niet grondig gelezen,moet ik toegeven ik lijd sinds jaren aan een neuro-musculaire aandoening, waardoor ik elke dag 800 mg contramal moet nemen, desondanks moet ik boodschappen etc door iemand anders (een vrijwilliger) laten doen; ik heb een co-morbide stoornis,namelijk d.i.s. hetgeen mij totaal geisoleerd heeft van de buitenwereld;u schrijft dat 300 mg methadone voldoende is; ik kan de hand leggen op 500 mg,maar wil u wel zeggen dat in deze stof geen bewaarmiddel zit; zoals mij verzekerd is; niet op de pillenbrug,wel van iemand die ik al jaren ken en die niet aan coke ofzo doet; ik vind uw boek zéér goed maar het is pijnlijk om over je dood te lezen; hoogachtend mevrouw.


kees schreef op 8-7-2004:
Hoy

Ik ben het er mee eens dat mensen zelf kunnen beslissen over de stervens datum,ook ben ik ervan overtuigt dat dieren als ze ziek zijn zichzelf vergiftigen met planten, is al lang bekend, en ze weten precies welke planeten hun in vrede kunnen laten sterven, dus lopen we als mensen achter, maar dat geeft te maken met de geloofsovertuigingen.

IK ben er verder van overtuigt dat de dood niet het einde is, integendeel, je schudt dit leven af en maakt je klaar voor een nieuw leven ergens in de toekomst, dit heet evolutie.



iemand schreef op 10-3-2004:
Is het zo dat mensen liever praten over zelfdoding dan zelfmoord of maakt het niets uit?
Mijn leraar godsdienst wil niet dat we zelfmoord in de mond nemen...



johan schreef op 1-12-2003:
Het is humanitair recht nummer 1 om euthanasie te mogen plegen. Belangrijk is de procedure die dient ter overdenking en het inlichten van nabestaanden. Euthanasie biedt mogelijkheden voor mensen die het niet meer zien zitten, vaak praten ze nog uitgebreid met nabestaanden waardoor deze - in tegenstelling tot zelfmoord - niet in een slachtofferrol achterblijven. Ik kan me bijzonder kwaad maken dat in landen als Frankrijk er wel een grondwettelijk recht op voortplanting is (het kind wordt niks gevraagd, is dat geen misdaad?) maar geen recht op euthanasie.


marga schreef op 18-9-2003:
ik vind dat ieder het voor zich moet weten een ander kan daar niet over oordelen



monica schreef op 17-9-2003:
ik ben nog gen 40 maar ik verlang ook naar de dood soms!IK vind dat moet wel kunnen dat als ik dood wil gewoon kan ik pil of injectie kunnen krijgen zonder gezeik.Mensen moet niet zo bang voor de dood vind ik. Maar ik ben anders dan de mansen de echt ziek of zo. ik will en niet bang voor de dood ben maar ook ik will leven en ben ik heel successful and wil ik ook meer bereiken maar toch heb ik gevoel soms als ik vandaag dood zou gaan ik zou allen maar leuk vinden.Dus het is niet eng zoals de mensen denkt.


KV schreef op 27-8-2003:
Heel begrijpelijk dat mensen lijden uit de weg willen gaan, zowel van zichzelf als van lijdenden in de omgeving. Nu er een 'zachte'manier bestaat om een einde te maken aan lijden willen veel mensen dit als houvast gebruiken. Helaas worden een aantal aspecten over het hoofd gezien. Zo gaat men ervan uit zelfbeschikkingsrecht te hebben en in een hiernamaals niet voor eigen keuzen op te hoeven draaien. Als men nu eens probeert zich voor te stellen dat er geen zelfbeschikkingsrecht zou bestaan en onze grondslag een schepper is die wil bepalen wanneer er een eind aan ons leven en lijden komt. En wat als hij ons verantwoordelijk stelt voor het opzijschuiven van zijn recht en je hem 'in the face' vraagt een goede plek voor je te regelen?????


Eddy schreef op 10-7-2003:
toen ik voor mezelf besloot m'n leven niet helemaal uit te hoeven leven, daalde er een hele mooie rust over me heen. Het kost me veel moeite daar open met vrienden over te kunnen praten en doe dat zelden. Er is ook geen arts of instelling waar ik met mijn vragen, zoals met welke medicijnen kan ik inslapen, op een ontspannen manier terecht kan.


Amber schreef op 8-7-2003:
niet meer wakker worden, zonder zorgen de rest van je leven ingaan, wat zou dat fijn zijn.


willem schreef op 13-6-2003:
Ik spreek liever niet over het woord dood. Maar over lekker lang uitslapen.
Lekker niet meer uit je bed hoeven komen en niet meer hoeven werken of belasting achter je kont aan en geen
gezeur aan je kop.
Rust voor altijd. als ik de 24 uur per dag slaappil heb, neem ik hem zeker in.
Ik heb goede reden daarvoor.


liselotte schreef op 7-1-2003:
Ik heb het boek van Karin Spaink (nog) niet gelezen, maar het staat zeker bovenaan mijn verlanglijstje. De dood is m.i. zaak van slechts twee "instanties": de stervende en De Dood zelve. Niets of niemand anders heeft daar wat dan ook in de pap te brokken. En als men het over "waardig sterven" heeft: Mijn moeder is onlangs gestorven aan kanker, amper drie maanden nadat de diagnose gesteld was. Ze heeft onwaarschijnlijk veel geleden, zonder dat de dokters doeltreffend ingrepen. De zogenaamde "pijncontrole" stelde niets voor, na één dag in het ziekenhuis was ze al verloren, kreeg een bijkomende infectie, die dan nog verkeerd gediagnostiseerd werd, kreeg etiketten opgeplakt als "dement" en "delirisch", terwijl ze alleen maar op die bijkomende infectie en de hoge doses morfine reageerde. Na twee weken in het ziekenhuis heeft men haar naar de afdeling palliatieve zorg overgebracht, waar een mens zogezegd "vreedzaam" kan sterven. Er was totaal geen respect voor haar persoon, ze werd er aangezien voor en behandeld als een geesteszieke, de zorg liet te wensen over (waarom valt een patiënt anders geregeld uit zijn bed?!?) en na tien dagen was ze dood. Op 6 mei 2002 is ze met véél pijn, maar compleet helder van geest in de kliniek gegaan, vanaf toen ging het drastisch bergaf met haar, en op 31 mei is ze overleden. Als de dood dan toch ieders lot is, maakt het dan echt veel uit wannéér dat moment precies aanbreekt, en méér nog, op welke manier? Hoe waardiger, hoe liever, zou ik zo zeggen. Het was haar wens geweest van op een waardige manier te gaan, en ze vroeg me haar daarbij te helpen, maar ik had de middelen spijtig genoeg niet. Vandaar dat ik dergelijke boeken interessant vind. Doodgaan is een doodgewone zaak, of zou het alleszins moeten zijn. Waarom men er zoveel heisa rond maakt (en dan vooral rond euthanasie en de zelfgekozen dood) vanuit moralistisch oogpunt, gaat mijn petje te boven.


xandra schreef op 19-10-2002:
mijn reaktie: zeer boeiend en interresant. nieuwsgierig geworden naar het boek dat ga ik vast lezen.


sabrine schreef op 12-5-2002:
ik heb op school de stelling gekregen: zelfmoord moet altijd en overal voorkomen worden. Ik ben nu op zoek naar informatie hierover. maar ik vraag me af hoe andere mensen hierover denken... groeten sabrine


krijn schreef op 17-4-2002:
Dit is tegen de Bijbel. Het is eigenlijk zelfmoord plegen. Na dit leven is er nog een leven. En als u euthanasie pleegt, zal het er niet zo goed uitzien.



filip V.E. schreef op 4-4-2002:
'k ben 44 jaar, 2 maal gescheiden, en sinds iets meer dan 4 jaren tesamen met de vrouw van mijn leven, die jammer genoeg op valentijnsavond deze wereld verlaten heeft. De liefde was en is zoooo groot dat ik geen enkele reden zie om op deze wereld verder te "wandelen" en daarmee mijn tijd en mijn levensgenoten te vervelen. Elkeen heeft het recht lief te hebben, te leven, maar ook om vrij te beslissen zich te verenigen met de persoon die dierbaar is. zelfs al is er niets na dit leven, ...of misschien wel?? - De keuze is vrij, om deze beslissing egoistisch te nemen...egaal zoals anderen ons leven verlaten zonder wij er enige inspraak in hebben.
"My heart will go on"...maar niet op of in deze wereld...voor die enige vrouw die mij het leven geschonken heeft dat ik genoten heb.


samira schreef op 5-2-2002:
ik vind liever dood gaan dan te moeten lijden. ik ben ook ziek en ga ook dood.


erik schreef op 24-12-2001:
ik ben het geheel eens met karin spaink.
ook ik heb emes plus nog een aantal andere rotziektes en voor mij... komt het einde in zicht, maar hoe ?!

dat de artsen hun medicijnkastje wat openstellen vind ik een prima idee...of moet ik op een rottige manier aan mijn eind komen ?