DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 26-02-2005
MEER VROUWEN DAN MANNEN GELOVEN IN LEVEN NA DE DOOD

Gelooft u in God ? En: Gelooft in een leven na de dood? Dat zijn twee van de vragen die uitgeverij Reader's Digest aan mensen in heel Europa stelden. Het onderzoek wees uit dat Polen het gelovigst zijn en Nederlanders redelijk sceptisch
zijn.


97 % van de Polen zegt in God te geloven en 81 % van de Polen gelooft ook in een leven na de dood. Voor Nederlanders zijn die getallen respectievelijk 51 % en 45 %. In beide gevallen staat TsjechiŽ onderaan, met 37 % en 36 %. Het Europese gemiddelde wat betreft de eerste vraag is 71 % en 53 % van alle Europeanen gelooft in een leven na de dood.

De resultaten van het onderzoek staan in de maart editie van het tijdschirft Reader's Digest. Voor alle landen geldt dat er meer vrouwen dan mannen geloven in leven na de dood.

Behalve nationaliteit blijkt leeftijd ook een rol te spelen als het om geloof gaat. Hoe ouder men is, hoe geloviger. De minst gelovigen bevinden zich in de leeftijdsgroep 24-34 jarigen.

Over het idee dat een godsdienst bijdraagt tot een betere wereld blijken Nederlanders het meest sceptisch te zijn. Slechts 34 procent gelooft dat.

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


A.L. Troost schreef op 25-10-2011:
Alle gelovigen hebben het van hun omgeving aangenomen.
Dagelijks wordt het warm gehouden. Alleen denkers krijgen meer vragen waar ze niet gelukkiger van worden wel dankbaarder.


Clarie Mors schreef op 27-8-2008:
Waarom durft Co niet meer te reageren op mijn antwoord? Weer iemand die het achter z'n ellebogen heeft? Ja, ik ben Klara Pietertje M. uit H.I.Ambacht.Wees zo flink om je bekend te maken!


Veraa schreef op 11-5-2007:
soms. voel k me zoo gek
k heb gewoon het gevoel .
t is in geen woorden te beschrijven... bleeeeeh bleeeh. ik huil nu!
wat moet nu na het leven?
wat ik mensen toch geven?
(goed rijmen kan ik he:P)
kom ik in de hemel, of beland ik in de hel?
zeg het me god en nu wel heeeeeeel snel!
bye bye niet te breken houvje


Clarie Morks (Klara Pietertje) schreef op 13-1-2007:
Reactie op Co. Klara Pietertje, geboren in H.I.Ambacht. Ook gewoond in Rotterdam en Zeeland.


co schreef op 25-11-2006:
Is dit artikel geschreven door Klara Pietertje M. uit HI-Ambacht of Rotterdam?


Sher schreef op 11-12-2005:
Ik heb meer het idee dat er leven was voor dit leven,wie was ik vroeger?en hoelang terug moet ik denken dat ik een leven gehad heb,1700?1800?
Als ik Duitsland in ga voel ik me thuis,dat gevoel heb ik beslist niet hier in holland
Soms vraag ik me af,hoe kom ik er daar achter?Hypnose?ik weet het niet maar het houdt mij de laatste weken erg bezig op een een of ander manier,grtjs Sher


Clarie Wohl-Morks schreef op 28-2-2005:
Mijn vader is net overleden en zijn leven speelde zich af binnen een streng gereformeerde omgeving in Zeeland. Ik ben zelf ook zwaar gereformeerd opgevoed, heb het teruggebracht naar nul en ben zelf weer gaan bouwen zonder een lijstje eromheen. Maar ik heb nu weer ervaren dat, als je er niet uitziet zoals zij, in het zwart, zeer degelijk, het liefst een knot, je er toch niet bijhoort en dat je als je dood gaat, toch wel naar de hel gaat. Men oordeelt op uiterlijkheden en ik heb het gevoel dat het een geloof is door mensen gemaakt. Mijn vader die liberaal was opgevoed, wel altijd met m'n moeder en nadat zij was overleden met z'n tweede vrouw naar de kerk ging, paste ook niet helemaal binnen dat plaatje. Dus men zal wel weer geoordeeld hebben. Maar gelukkig is het niet aan hen.
Ik moest dit even kwijt, want mijn kinderen mochten in het Reformatorisch dagblad zelfs niet de advertentie plaatsen "Dag lieve Opa", want je mocht de overledene niet direct aanspreken. Ik ben weer veel door de mens gecreŽerde onzin tegengekomen.
Met vriendelijke groet,
Clarie Wohl-Morks