DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 13-07-2004
VAKANTIELECTUUR

Leuk voor in het vliegtuig, op het strand of thuis in de luie stoel: De Body Farm. Over het meest macabere onderzoeksinstituut ter wereld. Waar gebeurd dus. Vooral een aanrader voor al die meiden die patholoog willen worden en verslaafd zijn aan Crime Scene Investigation.


Zoals Myrthe. Dr. Bill Bass is een vooraanstaande wetenschapper op het gebied van de forensisch onderzoek. In De Body Farm vertelt hij over zijn fascinatie voor het vak, de reden waarom hij het is gaan studeren, zijn opleiding en opleiders en over de toevallige oprichting van de bodyfarm, het openlucht instituut op een heuvelrug in Tennessee, dat vol ligt met menselijke lichamen in diverse staten van ontbinding. Om te onderzoeken en daarmee bepaalde moorden te kunnen oplossen.

Bass vertelt 'mooie verhalen', hoe vreemd dat ook klinkt met een boek waarvan het hoofdthema 'rottende lijken' is. Eén zo'n mooi verhaal is de oprichting van de bodyfarm. Bass had ter onderzoek een 'drijver' ontvangen, dat is een drijvend lijk opgevist uit het water. Hij vertelt: 'De hulpsheriff wilde het stinkende lijk niet mee terug naar Kingston nemen, dus stemde ik erin toe dat het op de universiteit zou blijven. Het probleem was dat ik ook geen koelinstallatie had. Omdat het weekend voor de deur stond, verpakte ik het lijk in plastic, plakte het zo goed mogelijk dicht en stopte het in de bezemkast in een toilet naast mijn kantoor.'

Uiteraard kreeg de concierge de schrik van zijn leven toen hij in het weekend 'toen hij het stinkende pakket in zijn kast openmaakte en zag wat erin zat.' Het leidde rechtstreeks tot de oprichting van de bodyfarm. Bass: 'Ik zocht hulp bij mijn baas, de voorzitter van de faculteit. Ik legde ons dilemma uit, dat hij snel en gelaten doorgrondde. Hij sloeg een telefoongids van de campus open, liep door de lijst van het College of Agriculture, voerde een kort telefoongesprek en loste mijn probleem op. De landbouwschool bezat enkele boerderijen buiten de stad en op een van die boerderijen stond een leeg gebouw, een varkensschuur, in feite een loods die aan één kant openstond.' Het begin van de bodyfarm in 1980.

Bass vertelt en passant ook over zijn privéleven, over zijn drie vrouwen, waarvan hij er twee overleefde. Alle twee overleden ze aan kanker.

Het voorwoord is van Patricia Cornwell, schrijfster van detectives, waaronder de The Body Farm uit 1996 (in het Nederlands verschenen als Modus Operandi).

De Body Farm van Bill Bass en Jon Jefferson verscheen bij Bruna Uitgevers B.V. Het kost € 16,95, isbn 90 229 8689 6.

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


connie schreef op 21-4-2008:
Jawel, diezelfde ik van in november 2007. Weinig reacties op mijn vraag, nietwaar? Nou,het heeft allemaal zo'n jaar aangesleept, maar het is zover. Ik ben een officiele, trotse donor aan de Bodyfarm van Bill Bass. Niemand zal na mijn dood nog last met iets hebben,zoals het onderhoud van een graf bijv. Niks, geen doodsbrieven, geen mis, geen gejammer; het vliegtuig op en wegwezen. Hoef ik me ook lekker niet meer af te vragen of het allemaal wel dan niet zin heeft. Ik weet immers dat ik iets voor de wereld zal betekenen, al is het misschien enkel nŕ mijn dood. Ik zal sterven met het besef, dat ik de wetenschap ga dienen, en daar kan ik NU voor leven. Mooi toch?


connie schreef op 11-10-2007:
Ik had voordien nooit een wtenschappelijk boek gelezen,dat zoveel impact op mijn verdere leven zal hebben.Ik wil namelijk mijn lichaam (na mijn dood) aan de bodyfarm doneren.Heeft iemand hier ervaring mee?


nathaly schreef op 12-8-2007:
Nou ik weet hoe het met jullie zit. Maar voor mij is dood niet perse dood. dus wil ik graag weten wat er met mijn geliefde gebeurd en ik daar in me kan gaan. Misschien voor sommige raar of moeilijk te begrijpen maar houd mij bezig het is toch een deel van mij en dat gaat nu voorgoed weg. Zijn zieltje is al weg nu de rest nog.Dus mensen denk niet zo recht lijnig maar beetje meer ruim helpt je mede mens ...zou ik zo denken.


marielle schreef op 12-10-2006:
Jeetje rita, een heel verhaal. Had ook in 2 zinnen gekund. Wat jou dierenbegravenissen en je zeer landelijke omgeving er nu mee te maken hebben weet ik eigelijk niet. Ik vind het interessant en leerzaam. Misschien diegene die juist brullen over geile mensen zijn het misschien zelf?


L. Rijks schreef op 5-9-2005:
Rita: hoezo geile mensen die zich hieraan vergapen..? Dit is wetenschap! Ik vind dit zeer boeiend, maar om nou te zeggen dat ik dát ben..? Nee, zeg! Ik ben geďnterseerd in de wetenschap. En ben zeker geen freak!!


L. Rijks schreef op 5-9-2005:
Ik zag dit laatst op de televisie. reuze interessant. Ik was benieuwd of ik ook iets kon vinden op internet hierover. Ik kwam dus ook tegen dat er hier een boek over verschenen is. Ik ga morgen gelijk naar de boekhandel, en kijken of ie er is. Zoniet, dan ga ik hem bestellen!


dormal nathalie schreef op 3-6-2005:
een ontzettend goed boek en je kunt er veel van leren. ik vindt het ongeloofelijk wat de mensen doen. ik bewonder wat dr Bill Bass doet en ik heb respect voor die mensen. ze verdienen een echte pluim. En ik hoop dat er meer van deze boeken op de markt komt. Ik wens het team nog veel lijkonderzoek.



Hunne schreef op 18-7-2004:
Persoonlijk vind ik N.G. een vervelend kanaal vanwege de vele reclames maar een onderwerp als de Bodyfarm kan mij wel boeien en zou juist door veel mensen bekeken moeten worden. Waarom zou dat nu allemaal weggestopt moeten worden? Het ziet er niet leuk uit en het ruikt waarschijnlijk ook niet zo fris maar dat was het dan ook wel. Het is juist boeiend te zien en te weten hoe de natuur (en daarmee eenieder van ons) in elkaar steekt en reageert. Er zijn dingen die nu eenmaal onvermijdelijk gebeuren en er zijn ideeen die mensen in hun hoofd hebben over hoed de dingen zouden moeten zijn. Dat zijn twee wezenlijk verschillende zaken waarvan de eerste niet anders dan geaccepteerd kan worden en de tweede de mogelijkheid heeft om te veranderen.


rita schreef op 16-7-2004:
ik heb uitzendingen gezien van de Bodyfarm op N.G.tv,niet zonder weerzin;is er iets weerlozer als een lijk;na verscheidene doden weet ik ook wel dat een lijk een ontzield pakket is,dat voel of zie je meteen,vind ik.maar als kind ging ik toch spontaan en met een onberedeneerde pieteit kleine dode dieren begraven,die ik vaak vond in mijn eertijdse zéér landelijke omgeving;als het om vrijwilligers gaat die hun lijk ten bate van de forensische wetenschap afstaan,ok voor mij;maar als het groeiend aantal sukkelaars in de v.s. (toch meer en meer een derdewereldland)na hun dood gebruikt wordt om ten aanschouwe van wetenschappers alle stadia van ontbinding te ondergaan,kan ik alleen maar luid nee zeggen.en het hoeft zeker niet op tv te komen waar geile mensen zich kunnen vergapen aan een rottend lijk,zoals u en ik en wij allemaal in een niet te verre toekomst zullen zijn;