DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 09-02-2004
ORGAANDONATIE: JA, NEE, MISSCHIEN

Een op de drie artsen vindt dat orgaandonatie hun te veel tijd kost, staat in de Trouw van vandaag. Dat blijkt uit een nog niet gepubliceerd onderzoek naar 'de persoonlijke beleving van orgaan- en weefseldonatie bij artsen en verpleegkundigen'.


Wat een prachtige en rare zin: vooral die 'persoonlijke beleving'. Daar stel ik me bij voor dat artsen en verpleegkundigen hun ziel hebben bloot gelegd bij de onderzoekers en precies hebben verteld wat het met hen doet om de familie van een hersendode de zo moeilijke vraag te stellen of zijn of haar organen uitgenomen mogen worden voor een ander. Missschien zijn er wel artsen die 'stiekem' eigenlijk vinden dat hersendood niet ťcht dood is en dat ze daarom eigenlijk niet willen meewerken aan orgaandonatie. Of zijn er artsen die principieel tegen orgaandonatie zijn, zoals er artsen zijn die principieel tegen euthanasie zijn, alleen hoor je over dat eerste zelden iets. Dan klinkt wat nu als belangrijkste conclusie van het onderzoek naar voren komt wel erg banaal: ze hebben het te druk.

Orgaandonatie blijft een heikel punt. De laatste weken worden we op alle televisienetten achtervolgd door Robert ten Brink, die in spotjes van de nierstichting de '1 miljoen-dollar vraag' stelt: Weet u het van uw naaste? Mogen we zijn of haar organen hebben bij overlijden?

Dit voorjaar wordt de Wet op de orgaandonatie geŽvalueerd, want zoals hij nu is, levert hij te weinig organen op. Sinds de wet in werking is getreden zijn er zelfs minder potentiŽle donoren dan daarvoor. Hoewel dat ook met andere dingen te maken heeft, zoals preventief verkeersbeleid waardoor er minder ongelukken met bijvoorbeeld brommer en motor plaatsvinden die als vanouds veel potentiŽle orgaandonoren opleveren.

Uiteraard doen de donorvoorlichting, nierstichting en andere belanghebbende organisaties er alles aan de felbegeerde organen te vinden en krijgen. Daarbij worden vooral de positieve verhalen de wereld ingebracht. Veel informatie krijgen we nooit te horen. Zijn ze bang nůg minder organen te krijgen als we alles weten? Want hoe vaak gaat een transplantatie mis en wordt het vreemde orgaan weer afgestoten? Hoe hoog (of laag) is dat percentage? Dat varieert ongetwijfeld per orgaan, waarom horen we daar nooit iets over?

Komt bij dat de donornieren die door nog levende personen zijn afgestaan het veel beter te doen dan 'dode nieren'. Moeten we ons daar dan niet veel meer op richten?

Er wordt ook nooit verteld dat een getransplanteerd orgaan maar een beperkte levensduur heeft. De kans dat een getransplanteerd hart, lever of nier er na tien jaar nog zit, is 60 procent. (Voor een long is dat zelfs 20 procent.) Iemand van 35 jaar met niet werkende nieren heeft misschien wel vier organen nodig om gezond 75 jaar te kunnen worden. Dat zijn een hoop nieren voor ťťn persoon. En is een flinke aanslag op de gezondheidszorg.

Komt nog bij dat de medische wetenschap zelf voor een deel de toenemende vraag naar donororganen creŽert. Het aantal organen dat kan worden getransplanteerd is uitgebreid de laatste jaren. (En wie weet komt er nog meer bij?) Evenals het aantal patiŽnten waarvan 'men' (de medische wereld) het nog zinvol acht hen te transplanteren. Bij welk percentage (van de kans op slagen) wordt de grens gelegd? Allemaal vragen waar zelden over gediscussieerd wordt in het openbaar.
(Anja Krabben)

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


Kevin Vroome schreef op 1-9-2013:
Ik ben het er volledig mee eens


DOOD NIERTJE schreef op 31-10-2004:
IK BEN EEN GETRANSPLANTEERDE NIER DIE DOOR DR. DOUWES 2 JAAR GELEDEN DOOR EEN TE HOGE DOSERING OM ZEEP IS GEHOLPEN EN ZIJ HEEFT MIJ LEKKER 2 JAAR DOOR LATEN AFSTERVEN. IN JULI HAD IK GEEN ZUURSTOF MEER EN TOEN HAD MIJN BAZIN AL AAN DE DIALYSE GEMOETEN MAAR DR. CHRISTIAANS DIE ALLES BETER WEET VOND DAT NIET NODIG. MIJN BAZIN LEEFT NU AL 3 MAANDEN OP EEN DODE NIER. WAT ZIJN DE ARTSEN TOCH GEWELDIG HIER IN NEDERLAND. WETEN OOK ZO GOED OP TIJD IN TE GRIJPEN.
MET DANK VOOR HET LEZEN VAN DIT VERHAAL.

MET VRIENDELIJKE GROETEN,

STERFENSDODE NIER


R.N schreef op 15-10-2004:
Natuurlijk is orgaan donatie goed!!!!
vanaf mijn 18e heb ik een donorcodicil waarop staat dat mijn organen gedoneerd mogen worden het is toch een mooie gedachte dat als je dood bent iemand anders verder kan leven met jou organen??!

en louise heel veel sterkte en beterschap toegewenst


louise schreef op 15-5-2004:
Ik had graag gedoneerd...alles is vergankelijk, ook mijn leven als lichaam en als ziel. Maar als sommige delen nog verder kunnen om een ander als lichaam en ziel nog even door te kunnen laten leven, had ik het graag gedaan. Ze mogen alles van me hebben. Maar helaas kreeg ik kanker en het zaait uit (misschien overleef ik het, misschien niet, maar)....nu meen ik eens gelezen dat hebben dat iemand een nier kreeg van een kankerpatient en verolgens kanker kreeg van die nier, de kankercellen zaten er al in..dus nu kan ik, vermoed ik, niets meer doneren en dat vind ik heel erg jammer.
Zeker nu, want ik ben nog jong, begin 30, en sommige organen kunnen nog best even mee! Misschien mijn hart wel? Hartkanker is zeer zeldzaam...misschien dat ik daarmee iemand nog wat van mijn stoffelijkheid kan meegeven zo dat diegene in zijn/haar leven wat langer kan genieten van al het moois dat er is.
Angst beheerst ons leven, vaak, angst voor verlies, pijn, de dood, maar als je de angsten (alles waar je aan gehecht bent) laat varen en kijkt naar wat er positief is (negatieve emoties veroorzaken niets positiefs, enkel lijden) richt je dan daarop! En als je een ander, een vader, moeder, zoon, dochter, kleinkind, vriend(in), vertrouwelinge, geliefde van iemand een extra tijdje op aarde kan geven, na je eigen dood nb!!! Denk er eens echt goed over na, de dood is...inderdaad..doodgewoon!!)