DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 28-07-2003
EUTHANASIE IS GOED VOOR ROUW

Het is geen pleidooi voor euthanasie, maar het zet je wel aan het denken. Wat wij al eerder meldden, is nu door een onderzoek 'wetenschappelijk onderbouwd': voor nabestaanden is de rouw minder zwaar als de overledene door euthanasie is overleden.


Wij schreven er al over eind mei van dit jaar, naar aanleiding van een artikel in het blad Relevant. Het Universitair Medisch Centrum Utrecht deed onderzoek naar rouw en euthanasie en deed er onlangs verslag van in het British Medical Journal. Nabestaanden van iemand die door euthanasie is overleden blijken het rouwproces beter aan te kunnen dan nabestaanden van iemand die een natuurlijke dood is gestorven. Ook al gaat het ook in het laatste geval om een lang sterfbed, waarbij iedereen is voorbereid op de naderende dood. Want in dat geval is er vaak nog onzekerheid en angst over de wijze van sterven, de duur van het sterfbed en hoe ongemakkelijk en pijnlijk dat sterfbed nog kan worden. Bij euthanasie is daar duidelijkheid over, omdat de stervende duidelijk heeft aangegeven in welke gevallen hij/zij niet verder wil.

Niet alleen de persoon die het verzoek tot euthanasie bij een arts heeft ingediend krijgt daarmee rust. Ook voor de omgeving blijkt het tot minder angst, onzekerheid en onrust te leiden. Het geeft ze een 'goed gevoel' dat de geliefde persoon de door krijgt die hij wenst en in geen geval een akelig en ongewenst sterfbed.

Uit het Utrechtse onderzoek blijkt tevens dat artsen beter communiceren in een euthanasiesituatie. Zij overleggen beter met de patiŽnt en begeleiden de familie intensiever. De arts-patiŽnt relatie is zelfs veelal zeer goed te noemen als er sprake is van euthanasie. Het is geen pleidooi voor euthanasie, maar het onderzoek kan zeker worden opgevat als een pleidooi vooor een beter contact tussen arts en patiŽnt in Šlle situaties waarbij de patiŽnt terminaal is.

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


louis.meeuwessen schreef op 13-11-2008:
Ik las hier onder het artikel van Jose Sterk.
Ik zou graag met haar in kontact willen komen

Redactie
Als je op haar naam klikt, verschijnt haar e-mail adres.


Sonja schreef op 6-3-2008:
Waar kun je dat ding krijgen?


jose sterk schreef op 1-5-2007:
ben na ruim 30 jaar verlaten door mijn dierbare echtgenoot.ik ben nu 64 jaar en heb veel last van hartproblemen,dus oud zal ik niet worden.doch het belangrijkste is dat ik me erg eenzaam en verlaten voel en ik mijn leven niet meer op de rit krijg,al doe ik zo mijn best!
ik zal dan de <exit bag> maar gebruiken in combinatie met slaappillen.(hoeveel?)wie kan mij nog goede tips geven!moeten al die pilen eerst tot poeder worden gevijzeld?dan met een fles wodka opgedronken worden, vervolgens een plastik-zak over je hoofd en dan pijnloos van al dit verdriet verlost worden???? ik zou dit het liefst in de natuur of in een anoniem hotel doen!
lijkt me fantastisch!
mijn fam. wordt helemaal gek van mijn 'gelul'over zelfdoding,dus als mij wordt gevraagd:'gaat het goed?", zeg ik altijd...JJJAAAA


linda schreef op 3-9-2006:
ik heb zojuist u stuk over euthanasie gelezen en denk zeer zeker dat het omgaan met het verlies van een dierbare na euthanasie makkelijker is als de natuurlijke dood. Mijn schoonvader is pas overleden met behulp van euthanasie, het gemis is er niet minder om natuurlijk, wel de acceptatie omdat we hem zo hebben zien vechten en hij echt niet meer kon. Hij heeft voor hij "ging" alles nog uit kunnen spreken en iedereen mogen en kunnen vertellen hoeveel hij van ze hield. Ver weg van de morfine, maar toch nog zo dichtbij. Als je moet wachten op de nog pijnlijkere natuurlijke dood in sommige gevallen is een "waardig" afscheid weerskanten vaak niet meer mogelijk. Mijn schoonvader is in het bijzijn van de familie heel rustig ingeslapen, dat geeft toch een verdrietig maar ook een fijn gevoel. Wetende dat zijn strijd gestreden is,en hij verlost is van de pijn.
In je hart wil je nooit iemand kwijt, maar in je hoofd weet je dat het beter is. Ik ben blij dat de mogelijkheid tot euthanasie er is.


pietje schreef op 18-4-2004:
de medische wetenschap richt zich alleen maar op het langer inleven houden van zieke mensen, wat als toch geen beterschap tot de mogelijkheden behoord? Is er geen recht op euthanasie in zo'n geval?