DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 25-11-2002
BEGRAFENISBELEVINGEN, HET VERVOLG

"Wij willen vermijden dat acteurs en actrices zoals Ratelband, binnenkort de begrafenismarkt pakken. Zoals je weet is in dit land alles mogelijk. Wij willen dit integer aanpakken," aldus Ton Plekkenpol, die binnenkort de eerste 'begrafenisbeleving' wil organiseren.


Lees eerst: Maak van je begrafenis een belevenis

Bellen is niet gelukt. ‘Ik ben een emailer,’ schrijft ‘de persoon die er alles van afweet’, Ton Plekkenpol, ‘dus misschien lukt het zo.’

Het is allemaal begonnen met ‘belevingsconcepten’ voor bedrijven. Plekkenpol legt het aldus uit, per mail:

We geloven in de vierde economische golf, zoals Joseph Pine dat aangeeft in zijn boek ‘De Belevingseconomie’ ofwel ‘The Experience Society’. De belevingseconomie is een logisch onderdeel van de maatschappelijke evolutie. Na de goederen-, product- en service-economie, treedt nu een economisch model in dat mensen doet ‘voelen’ wat bedoeld wordt. Er wordt emotie, beeld en gevoel toegevoegd aan producten. Het volstaat dus niet meer om te roepen dat je de klanten begrijpt en goede software produceert - bijvoorbeeld - maar je moet klanten als het ware ‘meenemen’ in wat je als bedrijf (het collectief samenwerkende medewerkers) te bieden hebt. Of zoals nu via Joseph Pine op Harvard gedoceerd wordt, wat je platform is: Een onderneming is als een theatergebouw. De werkvloer is als een podium. De regisseur is de directie. De medewerkers zijn de acteurs. Met z’n allen voeren ze dagelijks een toneelstuk op. Het publiek moet komen kijken, en liefst naar de juiste voorstelling, dus bedoelingen, visie en idee moeten op elkaar afgestemd zijn.

Vanuit die gedachten is de stap naar begrafenissen een kleintje, aldus Plekkenpol. Rouwbeleving is over de hele wereld anders. In sommige landen wordt er een feestje gebouwd op de begrafenis. Maar in ons land zal een en ander vooral voorbehouden blijven aan het begeleiden van mensen die op een begrafenis iets willen waar ze later blij mee zijn. Zoals die man die bij het overlijden van zijn vrouw bij ons komt om gecoached te worden en zo leert om een stukje te zingen. Iets dat hij haar het hele huwelijk beloofd had, maar nog niet aan begonnen was.

De voorbeelden komen uit Amerika. Daar is er markt voor. Ik heb voorbeelden van een man die basketballer was in zijn vrije tijd. Samen met de familie is er bij zijn dood een basketbalwedstrijdje opgevoerd bij de begrafenis waaraan zelfs de begrafenisondernemer meedeed. Als laatste eerbetoon. In Nederland is iedereen altijd erg behouden, en pas als er rustige goede voorbeelden zijn komt Nederland ook. Het is mijn persoonlijke ambitie mensen achteraf niet een ‘had ik maar’ gevoel te geven. Misschien komt het omdat ik in 1994 mijn grootvader heb begraven. Deze oud verzetsman met trauma’s was uitgestoten uit de familie en ik was de enige. Toch kwam er familie. Ik had die lui wel eens willen tracteren op een moment waarop ik, bijvoorbeeld zonder woorden, aangaf hoe het is om dertig joodse gezinnen te redden uit een concentratiekamp. Het is een uitzonderlijk voorbeeld, maar ik had dat in scène kunnen zetten, ik zou met acteurs daar een presentatie hebben kunnen geven zonder woorden. Al was het maar een kunstzinnige uiting van zinloosheid en het terecht terugnemen van mensenlevens die al genoteerd waren als overleden.

De reden dat we hiermee naar buiten komen is, om te vermijden dat acteurs en actrices zoals Ratelband, binnenkort de begrafenismarkt pakken. Zoals je weet is in dit land alles mogelijk. Zo meteen rent een Tsjakka Ratelband enthousiast van de vliegtuigtrap en loopt de hele Navo over hete kooltjes tsjakka te roepen. (Zit het in het drinkwater?) (Al Queada die ons gek maakt?) Wij willen dit integer aanpakken en niet als core business. We hebben hier een legertje getrainde acteurs. We hebben veelzijdige mensen, talenten aan boord. We hebben achttien man die elke dag actief en emotioneel met beleving bezig zijn, meestal in strakke regie.

In het persbericht schreef Live Expressions dat er al gesprekken zijn met verzekeringsmaatschappijen en uitvaartondernemers die de eerste pilots zullen doen.. Daarover wil Plekkenpol nog nog niets zeggen: We voeren gesprekken met verzekeringsmaatschappijen maar die leggen ons een zwijgplicht op.

Tenslotte laat hij weten dat binnenkort een ‘begrafenisbeleving’ wordt georganiseerd, waarbij dood.nl van harte welkom is.
Wij houden u uiteraard op de hoogte.

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


Jozeph Muntenbergh schreef op 26-10-2011:
Op 25-10-2010 is in de nacht van maandag op dinsdag Ton Plekkenpol overleden op 51 jarige leeftijd. Wij zullen zijn dienstbaarheid, liefde en vrije denken missen. Wij hopen dat velen zijn erf- en gedachtegoed zullen verder brengen.


Wim Woestenburg schreef op 27-4-2003:
Een legertje getrainde acteurs, veelzijdige mensen, met talent aan boord.(waarvoor?). Actief en emotioneel met beleving bezig zijn, in strakke regie??!!
Leg eens even uit hoe emotie's in een strakke regie duwt. En ook even, als er binnenkort een "begrafenisbeleving" word georganiseerd, wiens beleving dat dan is. Als het zo moet gaan, zet mij dan maar op de stoep!


Speck schreef op 26-11-2002:
Geweldig, een uitvaart gestuurd door economische wetten en geregisseerd door een economiegoeroe.
Als eerste, meneer Plekkenpol, een uitvaart is al voor een belangrijk deel theater, so far nix nieuws (ziet u ik ben ook een emailer!:)
Ik geef onmiddellijk toe dat we in ons Nederland inderdaad behoudend zijn op het gebied van de invulling van een uitvaart maar ik wil eraan toevoegen dat het langzaam, heel langzaam gaat veranderen. Daar wordt al hard aan gewerkt
Tipje; Het is absoluut not done is om bij een afscheid over je eigen familie-ervaringen te spreken en men moet zeker niet de gasten trakteren op een rancuneuze voorstelling.
Het is me niet helemaal duidelijk wat Ratelband er nou mee van doen heeft, wat mij betreft kan hij zo van de vliegtuigtrap in zijn eigen kooltjes sodemieteren, maar ik ben echt niet bang dat ook hij van de begrafenismarkt zijn core business wil gaan maken, om een goede uitvaart neer te zetten heb je namelijk een groot empatisch ( invoelend ) vermogen nodig, en een absolute wil om mensen te dienen. En dat zal nooit lukken als je geleid wordt door angst voor personen, Al Queada of toevoegingen aan ons drinkwater ?
Ik wens de nabestaanden alle wijsheid en sterkte toe.
Speck