DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 21-08-2002
ZAK

‘Zak voor euthanasie’ kopt De Telegraaf vanmorgen boven een bericht uit Australië. Philip Nitschke, een Australische euthanasie-activist, heeft de ‘Exit Bag’ gelanceerd, een zak waarmee zieken in een terminaal stadium zelf een eind kunnen maken aan hun lijden.


De Exit Bag is gemaakt van dik plastic en heeft een verstelbare sluiting die comfortabel om de hals gedaan kan worden. In combinatie met slaaptabletten, sterft de gebruiker langzaam aan zuurstofgebrek. Volgens Nitschke zijn de zakken de enige optie voor mensen die het ontbreekt aan geld of connecties om met behulp van medicijnen een eind te maken aan hun leven. Tot nu toe zijn volgens hem honderdvijftig bestellingen geplaatst. Euthanasie is verboden in Australië, maar de regering kan de zakken niet verbieden.

Die zelfmoordzak (het gaat hier niet om euthanasie, maar om zelfmoord) deed in Nederland al begin jaren negentig zijn intrede. Stichting De Einder, die mensen met een doodswens respecteren en bijstaan, bracht in 1995 de brochure Begeleiding van mensen met een doodswens uit. In de brochure, die nog steeds verkrijgbaar is, staat een uitgebreide beschrijving van ‘een humane en relatief zekere methode’ om suïcide te plegen: 1. Neem genoeg slaapmiddelen in om in een diepe slaap te vallen. 2. Doe een plastic zak over het hoofd en sluit deze met twee elastieken om de nek luchtdicht af. De dood zal mild zijn want je overlijdt in je slaap door zuurstofgebrek.

De uitkomst van de brochure en vooral de beschrijving van deze ‘humane’ zelfmoordmethode was aanleiding voor sensationele verhalen in de media. De Einder werd beschuldigd van het aanzetten tot zelfmoord. Jan Hilarius, bestuurslid van de stichting, reageerde laconiek: “De ‘plastic-zak-methode’ is een al jaren veel gebruikte methode niets nieuws onder de zon dus die echter vreemd genoeg nooit in de zelfmoordstatistieken voorkomt.” (Doodgewoon , # 7, winter 1995.)

Voor het hele interview met Hilarius uit 1995:
“Waar had u gedacht dood te gaan? Bij mij op de wc?”

Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


nil schreef op 11-8-2010:
ik weet in godsnaam niet hoe ik op deze site ben beland, maar ik ben hier echt intens verdrietig door geworden..
ik wil het heel graag begrijpen, maar het lukt me niet.
Ik wil heel graag kunnen zeggen dat ik jullie snap,begrijp, voel wat jullie voelen..maar ik kan het niet.
Ik heb vele verhalen hieronder gelezen,en ook zulke jonge mensen ertussen die willen stoppen met leven.
Ik vind het zo erg, ik zit radeloos op mijn bankje, ik wou dat ik een manier had om jullie 1 voor 1 gelukkig te krijgen,zodat jullie weer met volle teugen kunnen gaan genieten van het leven.
Als buitenstaander is het altijd zo makkelijk om van alles te zeggen,wat je wel of niet moet doen, en dat het niet goed is.
Maar ik geloof dat er voor iedereen een reden/doel is om te willen leven..
Je hebt alleen iemand nodig jou kan helpen om die doel/reden te vinden.
Kom aub uit deze negatieve spiraal, jullie zijn allemaal speciaal en uniek en belangrijk, soms gaan dingen in het leven niet altijd zoals je het zou willen zien, maar daar moet je mee leren omgaan en dat kan je soms niet alleen en daar heb je soms vrienden/familie/instanties/ voor nodig.
Mocht ik jullie ergens mee kunnen helpen, ik kan ook niet veel, maar je mag me gerust mailen om je hart te luchten, misschien zou ik je kunnen helpen om je leven weer enigszin te waarderen, of je problemen aan horen, ik zou het een eer vinden..
groetjes!


anita schreef op 10-6-2010:
WAAR
KOOP JE ZON ZAK


staf van den broek schreef op 10-6-2010:
inderdaad een goed idee,heb enkel de vraag hoe doeltreffend die methode wel is en vindt het spijtig dat er geen vermelding is over de gebruikte slaapmedicatie ! Misschien een aanrader om die als bijsluiter te voegen als die wordt besteld!het is inderdaad een (gelukte)manier om op eigen initiatief een en humane manier een einde te maken aan dit strijdende ongewilde bestaan in deze dierentuin want dat is het,tot het besef komen dat mensen t.o.elkaar onverbiddelijk hard zijn en die moest het toegelaten zijn elkaar naar de overzijde helpen!
Dus waarom zou je je zelf niet verwensen? moet kunnen toch,daarom deze aanbieding en bij bestelling van 10 stuks een 11de gratis ofzo!


sil schreef op 3-6-2010:
mooi dat dit er is, ik heb er al jaaaren over gedacht en verschillende keren een overdosis medicijnen genomen,maar die zak vind ik een mooi idee,tja liefde,zowaar,maar als je het van niemand krijgt........wat dan?


Bristie schreef op 4-5-2010:
heel mooi dat dit er is. eindelijk wordt er ook eens na die mensen geluisterd en niet alleen maar naar de nabestaanden!


Debby schreef op 14-5-2009:
Er is maar 1 oplossing voor...
Liefde!


Karim schreef op 2-5-2009:
De leden van Moskee Arrahman te Deventer wensen de slachtoffers, de familie van de slachtoffers en de familieleden van de overledenen heel erg veel sterkte!

Moge Allah uw gebeden horen.


ella schreef op 13-1-2009:
Soms willen mensen wel leven, maar lukt dat steeds niet door omstandigheden die slecht zijn en of steeds slechter wordenomdat er geen hulp wordt gegeven
of omdat ze niet begrepen worden door de leefomgeving.Daarnaast kan er psygischook iets aan de hand zijn waar niemand van weet en voor mensen die denken dat het slecht is om over zelfmoord te praten en dat het gestoord is.. Er is zoveel wat niet mag en toch gebeurt.Wat evengoed gestoord is
Geestelijk mishandeling mag ook niet, maar gebeurt wel en je kan er nergens mee te recht. omdat ouders bjvoorbeeld naar de buitenwereld toe wel heel normaal over kunnen komen en leuk en aardig kunnen doen, waardoor ze geaccepteerd worden en het kind raar aan gekeken wordt omdat die anders reageert. maar ja waardoor dat komt dat wordt genegeerd
het enige wat je hoort is dat je met je leven bezig moet ,terwijl dat juist niet wil omdat je of geen finaniele mogelijkheden hebt of doordat je mishandeld wordt door ouders en nooit geen waardige leefomstandigheden hebt meegekregen, maar er wordt niet ingegrepen
als er sprake is van mishandeling, dan moet je al veel geluk hebben wil er ingegrepen worden door leefomgegeving . e nzo is er heel veel wat niet mag en toch gebeurt.


Joke schreef op 5-12-2008:
Om eerlijk te zijn las ik deze reacties omdat ik 'down' was en andermans opinie wilde weten.. Ik heb ook vaak zat in mezelf gesneden, voor de rails staan turen en gedacht aan de dood: hoe makkelijk het is om er een einde aan te maken en dat alle zorgen dan van je af vallen (school, geld, werk, vrienden, liefde, prestatiedrang- dwang). Maar toch doe ik het niet. Het is wel zo dat (althans, dat zeggen ze) voor alles een oplossing is. Pesten is verschrikkelijk en kinderen kunnen heel wreed zijn (ben ook vreselijk gepest) maar toch moet je op de een of andere manier een oplossing vinden zodat je weer innerlijke rust hebt. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want de een heeft een jaar nodig waar de ander 4 jaar mee bezig is. Dat ligt weer aan je emotionele vermogens en natuurlijk aan je (rot) ervaringen. Maar als ik dan bedenk dat iemand kanker heeft en niet dood wil, maar toch dood gaat, vind ik dat ik (we) alles op alles moeten zetten om gelukkig te worden. Als je dat kan, kun je die vervelende ervaringen een positieve wenteling geven en er sterker uitkomen. En geloof me, ik zeg dit niet als optimist want ik zit zelf al 7 jaar aan de anti-depressiva (ben nu 22 jaar oud) omdat ik jarenlang gepest ben, verkracht en aangerand ben en altijd heb gezeten tussen ruziende ouders die aan de drank zaten en zich kapot rookten. Natuurlijk heb ik (als ik heel eerlijk ben) een beetje zelfmedelijden en zou ik graag mijn leven gunnen aan iemand die er iets beters van kan maken.. Helaas is dit geen bol.com en kan ik mijn leven niet verkopen. Daarom probeer ik door te zetten, omdat ik ergens weet dat het beter wordt. Ik woon in een huis, ik rij in een auto, ben lichamelijk in orde en heb een goed stel hersens. Daarmee zal ik het voorlopig moeten doen, en als ik geduld genoeg heb en alles geestelijk op een rijtje heb, zal het ooit op zijn pootjes terecht komen.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dit: bedenk altijd, dat waar en wie je ook bent en wat je doet, er altijd iemand is die het slechter heeft als jou. Dat is misschien een schrale troost, maar het is wel waar. Jij bent van je eigen, zo ook je leven en het recht of je het wilt beëindigen of niet. Maar probeer jezelf niet van het leven te beroven voordat je goed hebt nagedacht over al je zorgen die ervoor hebben gezorgd dat je aan de dood denkt: is het dit wel waard? Kan het ooit nog goed komen (is er een oplossing) en is dit geen opwelling..? Je leeft namelijk maar 1 keer en je kan het niet terug nemen als je de stap eenmaal waagt. Geniet van de kleine dingetjes om je heen: draai een kerstcd als je hiervan vrolijk wordt, ook al is het Juni, ga wandelen in het bos en geniet van de rust en de natuur. En voor degenen die erin geloven: je leven is al eenmaal, meermaals geleefd (reincarnatie) dus de dingen die je doet zijn voorbestemd. Dit geeft mij rust: boeiend dat ik nu een jaar langer doe over school, ik kom er toch wel! Ik heb dit leven al eens soortgelijk geleefd en dat idee geeft me wat meer rust. Het menselijk brein is een complex iets en kan niet 1,2,3 gefixt worden. Ga op zoek naar jezelf en gun je daar de rust en tijd voor, zolang je nodig hebt! Luister niet naar anderen, laat ze barsten! jij bent jij en alleen jij weet wat goed is voor jezelf en hoe je tegenover dingen staat. Vrienden en kennissen moet je uit elkaar kunnen houden: vrienden moet je koesteren, maar je moet jezelf ook weer niet wegstrepen omwille van die vrienden.

NOGMAALS, ALS JE DE KEUZE MAAKT, DOE DIT DAN WELOVERWOGEN.. en inderdaad, uit sociaal oogpunt kan je het beter op een humane manier doen, die andere geen trauma's bezorgt.

zo, ik heb even lekker van me afgeschreven-;) hopelijk heeft iemand hier wat aan..

veel sterkte en succes met de zoektocht naar jezelf.
xx


Martin schreef op 14-9-2008:
Hallo Eva & natuurlijk alle anderen

leuk om te lezen dat je op mij gereageerd hebt, ik begrijp je heel goed. Ik zou graag met medegenoten in contact komen, op wat voor manier dan ook, zodat we met elkaar kunnen praten.
Ik heb daar i.i.g behoefte aan.
Ik zet hieronder mijn e-mail voor de gene die contact wil: cluedo_23@hotmail.com

Groetjes

Martin


marian schreef op 26-8-2008:
ik wil ook dood heb ik alle ellende niet meer


eva schreef op 25-8-2008:
Hoi Martin,

Ik kan best begrijpen dat het verschikkelijk moeilijk is om werkelijk dood te gaan ook omdat je je behoorlijk bewust bent denk er zelf ook aan sinds ik veertien ben, en worstel er nu ook steeds mee en hoe dan. liefst zonder bloed.Ik werd thuis ook gigantishc getreiterd daarnaast op scholen , sinds eenhalf jaar weet ik dat ik een vcf syndroom heb maar daar heb ik niets aan, daar mijnouders er op geen enkele maniers zijn. En ook psychisch mij het leven zuur hebben gemaakt.Vervolgens zit je dus met grote geheimen opgescheept en als je het al gaat delen met andere mensen die begrijpen er of niets van of maar een gedeelte van , maar niemand doet iets. Daarnaast kreeg mijn vader een nieuwe vrouw , maar die moest niets van mij hebben Als ze je mag behandeld ze als god bij wijze van zoals ze dat met haar kinderen heeft gedaan maar mij liet ze altijd links liggen , mij buiten sluiten of altijd onaardig praten , maar dat mijn ouders er voor hebben gezorgd om een goed leven te geven aan hun kind dat nooit. of positieve aandacht geven en hun woorden waarmaken dat ook nooit .Negatief doen dat wel.Zelfs in basis ehoeften hebben ze best onder gedaan als het om mij ging , daar heb ik hard voor moeten vechten om dat te krijgen.Maar dat je leven daar waardig van wordt dat is niet zo. En ook ik heb al sinds ik klein ben om hulp gevraagd voor mijn thuis situatie , tot op heden toe zeg maar maar niemand die wat doet. Mijn moeder heeft waarschijnlijk bordeline is een heftige geestelijke ziekte en wie kan daar voor boeten als het ware.. het kind. Die wordt er op aan gekken.Daar echte bordeliners goed kunnen liegen en bedriegen, dat is trouwens nog maar een stoornis.Maar naast dat ik mijn verhaal in het kort kwijt wilde wilde ik even laten weten , dat ik wel begrijp hoe moeilijk het kan zijn, ook al wil je dood en zie je geen vooruitzichten meer die er misschien ook echt niet meer zijn . Ik bedoel heb je wel verbeteringen gehad die echt waardevol zijn om verder te kunnen of van die hele kleine zoals verbetering van je gezicht.. wat wel prettig is maar niet alles omvattend om goed te kunnen leven? zoals dingen die van binnen niet meer goed zitten of een goed netwerk van vrienden?

Groetjes ,


Martin schreef op 6-8-2008:
Hallo mijn naam is Martin en ik kan beamen dat het niet makkelijk is om de stap te nemen je leven te beeindigen. ik ben momenteel 26 jaar maar koester al vanaf mijn 9e een diep verlangen om te stoppen met dit leven en u zult begrijpen dat iemand daar niet zomaar me komt en tuurlijkk weet ik dat het vaak een schreeuw om aandacht is omdat je in een situatie zit waar je enorm graag uit wilt maar zelf niet meer weet en of in staat bent daar uit te komen zoals ik eerder al zei begon het bij mij op mijn 9e levensjaar omdat ik vanaf het moment dat ik bewust ben uitgescholden werd, buitengesloten werd, alleen maar omdat ik een aangeboren gezichtsafwijking heb daardoor nooit vrienden gehad en als ik ze had waren ze schijnheilig achterbaks en staken vervolgens graag een spreekwoordelijke dolk in je rug maar goed ik ben nu dus 26 heb een aantal gezichtsoperatie's ondergaan en qua uiterlijk is er veel in positieve zin veranderd maar van binnen in mij lijkt alles kapot en niet meer te repareren en het verlangen te stoppen met dit leven is zo enorm groot maar de angst om het daadwerkelijk te doen is momenteel nog groter en iedere dag word ik verscheurd door deze innerlijke strijd want tuurlijk wil ik liefde in me leven tuurlijk wil ik geaccepteerd worden althans dat wou ik allemaal maar iets in me is er niet meer toe in staat ik heb mijn gevoelens omtrent levensbeëindiging vaak tegen mijn ouders uitgesproken ooktoen ik 9 was zat ik bij me mam op schoot en vroeg of er geen spuitje was om uit dit leven te komen een paar dagen later zat ik echter bij de psychiater niet omdat ik het wou maar omdat me ouders dachten dat ik gek was of zo nu ben ik vele jaren verder en mijn ouders weten van mijn intens verlangen naar de dood maar het enige wat ze steeds zeggen is dat ik egoïstisch ben dat ik dat mijn ouders en mijn broertje en zusje niet kan aandoen maar geloof mij zei en dan heb ik het over mijn moeder en zusje hebben mij genoeg geknakt door me jaar in jaar uit uit te schelden met mijn aangeboren afwijking ik kan gewoon beter zeggen iedereen behandelde mij anders als dat het bij menig ander gebeurde maar die woorden van egoistisch en dat kan ik mijn ouders niet aandoen spoken wel door mijn hoofd, want tuurlijk wil ik niet dat mijn vader mij vind opgeknoopt onder aan de trap maar ik krijg geen gehoor momenteel zit ik ook in een periode dat ik geen contact heb met mijn moeder omdat ik me door haar onheus bejegend voel en dan zeg ik het nog netjes. en nu zit ik dus ook thuis de hele tijd met de gedachte hoezo ben ik egoistisch. mijn ma en pa neuken elkaar, krijgen mij en laten me gewoon aan mijn lot over en dan bedoel ik meer mijn moeder als mijn vader want mijn moeder is een harde stijfkoppige tante. tuurlijk hou ik van dr maar dat wil niet zeggen dat ik alles maar moet pikken. ik woon bij me vader in huis dus die laat mij niet helemaal vallen maar ook bij hem kan ik niet met deze verhalen terecht. ik heb ook bij mijn huisarts gevraagd om hulp, dat wou hij niet doen, hij zei me dat ik niet uitzichtloos aan het lijden was. nou ik wou dat hij 1 dag kon voelen wat ik al mijn gehele leven voel en ervaar, dan wist ie wat lijden was. maar ik heb van de dokter wel een aantal doosjes labetalol gekregen, bloeddrukverlagers, en in de afgelopen 2 jaar heb ik verschillende soorten medicatie verzameld. vaak verzon ik dat ik ergens last van had, ging naar de dokter en kreeg er dan wat voor. nu heb ik dus labetalol, amitriptyline en nog wat meerdere medicijnen en voor mijn gevoel heb ik de dood in mijn laatje liggen. maar zoals ik eerder in het verhaal al zei, je doet het niet zomaar. en toch wil je zo graag. gister nog heb ik een strop gemaakt en gekeken hoe het zou lijken als ik daar zou hangen. maar om het nou te doen is een hele opgaaf een hele strijd. ik voer hem elke dag en raak er steeds verder in verstrikt en tuurlijk snap ik dat velen hiervan zullen gruwelen maar hopelijk hebben ze ook wat inlevingsvermogen zodat ze begrijpen zullen dat mensen die het daadwerkelijk uitvoeren absoluut niet laf zijn. de mensen die andere mensen zo knakken, kapot maken dat zijn de ware lafaards.
ik wil het hier nu bij laten ik vond het ff fijn om dit van me af te kunnen typen.


Flower schreef op 4-8-2008:
Het leven zou mooi moeten zijn, maar is dat meestal niet. Niemand kan begrijpen waarom iemand zelfmoord pleegt, alleen diegene die het doet. En geloof me, het is niet laf en voor de aandacht te trekken! Heb nog dagelijks spijt dat het niet gelukt is... Het leven is elke dag opnieuw een strijd...en daar wordt je moe, heel moe van... niemand begrijpt dat... niemand.


Loes schreef op 22-6-2008:
Ik ben het eens met Charlotte.
Mensen die zelf moord plegen zitten vaak zo diep in de put dat ze het gewoon niet meer aan kunnen. Natuurlijk zal er vast wel een andere oplossing zijn, maar die mensen zoeken maar naar een bevrijding.


Anoniem schreef op 8-6-2008:
Voor iedereen die zelfdoding overweegt is op internet zoeken naar Stichting WOZZ een optie. Bedenk wel dat zelfdoding regelen niet gemakkelijk is en veel voorbereiding kost. Alle mensen die als reactie schrijven dat het stom is enzo weten idd niet wat draagkracht en draaglast per persoon verschillen. Het blijft lastige materie, zowel voor de zelfdoder als eventuele nabestaanden.


Charlotte schreef op 29-5-2008:
Ik vind het erg dat er mensen zijn die nog maar durven zeggen dat mensen die zelfmoord plegen laf en zielig zijn. Precies of jullie weten wat er in die mensen hun hoofd afspeelt? Alsof die weten wat voor leven ze hebben doorgemaakt? Alsof die IETS over hun weten? Zelfmoord pleeg je niet zomaar voor een ruzie met je ouders ofzo. Ze kunnen meestal met niemand over hun problemen praten en zelf al konden ze er WEL over praten, ze zijn het leven gewoon beu en ze zien geen uitweg meer. Iedereen zijn eigen keuze vind ik. Ze laten hun familie enzo wel achter ja, maar moeten ze voor hun blijven leven tegen hun zin nog een jaar of 50? Zie je die persoon dan zo graag nog al die jaren ongelukkig? Ze zullen dan ook wel weten dat het die persoon zijn eigen keuze was, en zich er bij neerleggen dat die eindelijk rust heeft gevonden. Beoordeel geen mensen die je niet kent. Je hebt gemakkelijk praten als buitenstaander.


Silence schreef op 1-5-2008:
josja schreef op 9-2-2008:
De wereld is keihard en heel onrechtvaardig.
-----------------------
dat is zowaar als een koe,
in Belgie zijn gemiddeld 2500 zelfdodingen p.jaar , in Nederland 1500 p.jaar.
ieder heeft zijn eigen redenen,het verlangen om te leven is bij die mensen groter dan iemand anders, maar ze kunnen de pijn niet meer aan en meestal is dat psygische lijden, waar diverse oorzaken zijn,en opgepast mensen, ieder van ons kan in een situatie komen dat leven lijden wordt en dat is verschrikkelijk.
mvg
iemand die al jarenlang dagelijks vecht om te overleven in dit leven, terwijl bepaalde mensen, doelbewust me tot deze daad drijven,
goede raad , geniet van elk moment van de dag, want velen weten niet hoe gelukkig ze zijn en hun leven gaat aan hun voorbij
mvg


jan schreef op 1-5-2008:
Een late reaktie wellicht.
Zelfdoding 'beslis' je niet. Het groeit. Kansen, beslissing(en), opnieuw kansen, tegenvallers: beslissingen...
Wie doe je er verdriet mee, wil je wraak?! Nog meer beslissingen... Het is duidelijk: zelfdoding! De vraag is hoe? Flatje springen, Eisenbahnstauss, benzinebadje? De pijn maakt niet uit; het zal (relatief) kort zijn. De vraag blijft: Wat doen mijn kinderen hiermee>?, mijn moeder, mijn broers, de machinist?
Ik zoek de weg van de minste overlast!



Geniet van het leven want.............. schreef op 7-3-2008:
Reactie van Ivan Ho 24-10- 2006.
Wat een humorvol, vreesloos relativerende zelfspot. Mijn dag is weer goed! Dit soort mensen helpt dat we niet ooit in derde wereldoorlog belanden.


J.S schreef op 22-2-2008:
Aan Anoniempje
Psychisch lijden is ook lijden,dat is ook vaak een ziekte.
Sommige mensen zouden misschien best hun leven geven voor met mensen die ziek zijn. Ja,als je de keuze had...dat is niet echt mogelijk he.
Dat hebben de mensen niet. Iedereen is anders, en je bent niet "slecht" als je geen andere uitweg meer ziet. Voor die mensen moet er ook een uitweg zijn,dat kan maar beter een milde zijn. Niemand mag daar over oordelen.



josja schreef op 9-2-2008:
De wereld is keihard en heel onrechtvaardig.Sommige mensen leiden een leuker leven dan andere.Ik snap niet waarom iemand niet mag bepalen om uit het leven te stappen.Als je er niet van kan genieten,als je zo veel onrecht op je pad heb gehad,als je tegen elke dag opziet.
Nee in deze gemanipuleerde maatschappij zou men ook moeten kunnen inslapen op een waardige manier.
Het is een keiharde maatschappij en niet iedereen is daar tegen opgewassen.
Er zijn zoveel mensen op deze aarde,te veel,waarom mogen mensen dan niet inslapen als zij daar behoefte aan hebben.
Ik snap heel goed dat sommige mensen het niet meer zien zitten.


anoniempje schreef op 20-10-2007:
Dit is toch te zot om los te lopen zulk een site...
Als je moest weten hoe veel mijn vrouw van het leven hield , jammer genoeg wist ze dat dit leven vroegtijdig voor haar zou eindigen. ze had namelijk terminale kanker.
het 'leven' zou men moeten kunnen ruilen met iemand die er toch wil uitstappen. (resultaat 2 gelukkige)


L & B schreef op 4-9-2007:
Wij vinden het uiterst belachelijk hoe mensen hier er over praten... natasja je bent niet goed bij je hoofd. Als je een echte vriendin was zou je denken: Had ie nou maar geen zelfmoord gepleegd? Niet: Waarom heeft ie het nou niet met een zakkie gedaan?


natasja schreef op 21-8-2007:
Ik moet heel eerlijk zeggen..wisten de mensen dit maar die aan zelfmoord denken. Een vriend van mij is afgelopen week voor de trein gesprongen.. en nog begrijp ik het niet..waarom voor een trein? Als ik dan zoiets lees dan denk ik was dat misschien niet beter geweest..want zijn ouders moeten hem toch identificeren.. en het lijkt mij dat dat het ergste is voor zijn ouders.
Begrijpen zullen we het nooit. maar als iemand uit het leven stapt dan maar pijnloos..


Blackheart schreef op 2-6-2007:
Ik vind het goed dat de manieren worden gegeven om uit het leven te stappen. Iemand die echt uit het leven wil stappen en psychische problemen heb, die kunnen geen euthanasie krijgen. Dat zal nooit goed gekeurd worden. Wat je dan vaak ziet is dat mensen op een vreselijke manier en niet aleen voor hun zelf maar ook voor andere mensen hun leven beeindige. Buiten staander kunnen zelfs een trauma op lopen bv. een treinmachinist of iemand de jouw onder aan de flat aan treft. Ik ben er voor dat als iemand werkelijk uit het leven wilt stappen dat aan die persoon informatie verschaft mag worden zodat iemand wel op een humane manier kan sterven.


anoniem schreef op 30-5-2007:
Als deze reacties goedgekeurd zijn door de redactie, dan stel ik me bij die mensen toch ernstige vragen. Je helpt niemand vooruit door informatie te geven over hoe je zelfmoord kan plegen, dit is gewoon ziekelijk. Dat dit mag bestaan!



jan schreef op 1-5-2007:
ik ga ook naar de dokter, proberen om slaapillen vast te krijgen... ik maak er ook een einde aan, ben er 22jaar te lang geweest. ik vind dat je het recht hebt er zelf over te beslissen en dat euthanasie voor iedereen mogelijk moet zijn, dan zouden er tenminste niet meer zoveel voor een trein springen, dat stoort toch enkel het treinverkeer. zo heb je tenminste een rustige pijnloze dood, waar ik zelf ook naar verlang


Merel schreef op 28-4-2007:
Vandaar het spreekwoord: je kan mijn zak opblazen


Nick Hoeboer schreef op 4-4-2007:
Ik vind het ook een goede methode, wanneer iemand zowieso zichzelf van het leven wilt beroven dan is het het beste op deze manier. Op deze manier geeft die om maar een voorbeeld te geven; niet een treinmachinist een trauma...


wolfke schreef op 2-3-2007:
Ik zit al een heel tijdje te denken hoe ik in godsnaam zelfmoord kan plegen zonder dat het pijn doet. Heb mijn hele leven al pijn en verdriet, en zou het leuk vinden als ik tenminste pijnloos zou kunnen sterven. Ben 28 jaar, en velen zullen zeggen, je hebt nog een heel leven voor je. Inderdaad, een heel leven vol verdriet, vol pijn en dat kan ik niet meer trekken. Ik ben moe, heel moe, en zou gewoon eeuwig willen slapen. Zou graag willen weten welke slaappillen het meest effectief zijn en de hoeveelheid ervan...en hoe ik ze zou kunnen vastkrijgen, zonder dat een dokter ze moet voorschrijven.


khalid soudad schreef op 10-2-2007:
ik vind het een goed iets dat mensen die bij hun volle verstand zijn kunnen beslissen over het verloop van hun leven en dus ook het beeindigen ervan.


V.A Don schreef op 6-12-2006:
Voor mij is dit commerciele leven een ramp mijn zin om verder te leven zakt met de dag ook al ben ik pas in de dertig ik trek het gewoon soms al niet meer steeds meer onrecht en verknipte tv programma's ik word er kots en kots misselijk van.


wolfgang schreef op 6-12-2006:
Je gaat op een hoog gebouw staan. Als je er niet af durft te springen ben je niet rijp voor zelfmoord, ook niet met om het even welke zak of pil.



marcella schreef op 29-11-2006:
Zelfmoord is geen oplossing en ik kan het weten.Ik ben pas mijn kind verloren ten gevolgen van een neuroblastoom en toen ze was overleden had ik ook zelfmoordneigingen omdat elke dag gewoon zwaar is,maar omdat je zoveel pijn en verdriet ervaart besef je gewoon dat er meer is tussen hemel en aarde,ik ga gewoon door ten ere van mijn dochtertje en mijn andere kinderen.Dood gaan kunnen we allemaal nog,maar ook al is het leven nog zo moeilijk probeer er nog iets van te maken en dan kunnen jullie wel zeggen zij heeft makkelijk praten dat is dus niet zo.Ik weet heus wel wat geestelijke kwelling inhoud.Je moet beseffen dat je hier op aarde bent om te leren en geestelijk te groeien,en dat kan alleen doordat je zelf veel meemaakt in het leven wat dat ook is.


ik schreef op 28-11-2006:
soms zijn er mensen die het echt niet meer zien zitten om verder te leven, iedereen heeft inderdaad zo zijn moeilijke momenten, maar mensen die besluiten een einde te maken aan hun leven... geloof mij. je wil je niet voelen zoals hen. bijvoorbeeld wanneer een geliefde komt te sterven, de meesten ondergaan een rouwproces, maar anderen kunnen het gewoon niet verwerken, en hebben ook de moed niet om naar een dokter te gaan. pijnloos een einde maken aan je leven is onmogelijk, maar de pijn die deze mensen hebben, is al ondragelijk, denken jullie nu echt dat ze zullen terugschrikken als iemand hen zegt dat er geen oplossing is om pijnloos te sterven?!


alex schreef op 20-11-2006:
Wat is dit voor rare site, beetje mensen coachen dat ze zichzelf kunnen omleggen, echt mensen volgens mij genieten jullie er gewoon van mensen dat aan te praten sorry hoor maar zelfmoord hoe zielig het ook klinkt "ja ik heb zo veel problemen" sorry hoor iedereen heeft problemen en sommige zijn ernstig zwaar maar of zelfmoord daarvoor de oplossing is echt ga naar een psychiater. Maar mensen jullie vertonen psychopatisch gedrag mensen beetje steunen. "Plastic zakken" "slaap pillen" als je het nou echt sne en pijloos wilt spring dan van een gebouw af. Maar hoe narcistisch zijn jullie "Zelfdoders" denk ook is aan andere mensen hoe vinden die het denk je als je je zelft omlegt met nadruk op meneer Willems, je laat wel heel leuk je gezin achter met die last. HET LOST NIKS OP.


Ivan ho schreef op 24-10-2006:
maak de zak meteen groot genoeg zodat ik er helemaal in kan en hem bij het klein en gevaarlijk afval kan zetten, nog voor ik erin kruip. Opgeruimd staat netjes!


Amelie schreef op 3-9-2006:
Pijnloos sterven is volgens mij moeilijk, Yves. Met 50 slaaptabletten is de kans groot dat je misselijk wordt en je maag gaat protesteren, met overgeven tot gevolg.


Yves schreef op 1-9-2006:
als je slaappillen neemt, neem er dan voldoende, en daarmee bedoel ik heel veel, minstens 50 of meer. Ik nam er eens twintig en heb tot mijn grote spijt 2 dagen en nachten aan een stuk geslapen, en dat was het. Wie een doodswens heeft, wil toch pijnloos sterven, en wat is er mooier dan in een diepe, diepe slaap te vallen en niet meer wakker te worden? Ik teken direkt


Amelie schreef op 31-8-2006:
De mensend ie over de mooie dingen beginnen en dat je ergens hulp kan krijgen snappen niets ervan dat het leven voor andere een extreme kwelling is met een niet te verdragen pijn, iedere dag een zware opgave. Het lijkt me een goede methode maar je gaat wel eerst stikken volgens mij. Voor zelfmoord is veel moed nodig het is dus NIET en NOOIT de gemakkelijkste weg.


Amelie schreef op 31-8-2006:
De mensend ie over de mooie dingen beginnen en dat je ergens hulp kan krijgen snappen niets ervan dat het leven voor andere een extreme kwelling is met een niet te verdragen pijn, iedere dag een zware opgave. Het lijkt me een goede methode maar je gaat wel eerst stikken volgens mij. Voor zelfmoord is veel moed nodig het is dus NIET en NOOIT de gemakkelijkste weg.


Anoniem schreef op 5-8-2006:
Ik vind dat als je niet meer wilt leven dat je dat zelf moet weten, soms gaat het gewoon echt nie meer ookal zijn er wel mooie dingen in het leven, als je niet meer wilt wil je niet meer klaar. en ik vind dat ze gewoon ook een spuit moeten kunne krijgen net als met dieren, of sie ik dat nou verkeerd ?


Minister Verdonk schreef op 29-6-2006:
hey kom op luitjes het leven is zo slecht nie,, en wel laf hoor zelfmoord is de makkelijkste manieer om van alles af te komen !


bart schreef op 9-6-2006:
ik vind ten eerste,het leven/dood heb je zelf in de hand,je kunt van alles doen om het leven te beeindigen.
natuurlijk zijn er mensen die ook zonder complicaties niet op een zeg maar,:voelbare manier "willen sterven.
Het is zeker een optie rijker.



anoniem schreef op 8-11-2005:
waarom zou je zelfmoord willen plegen als het leven nog zoveel mooie dingen te bieden heeft??
en als je denkt dat alles overgaat door dood te zijn heb je het mis, wat denk je van je familie die houden van je! die wil je dat toch niet aandoen!! of ben ik nou gek??


depri schreef op 4-11-2005:
Waarom moet er bij de reacties toch altijd zo'n onzinnige "oppepper" tussen zitten. j.j.smith, ga lekker op een andere site optimistisch en onrealistisch zitten doen! Er zijn veel mensen die hierin serieus genomen willen worden, en die niet zitten te wachten op gebakken lucht. Zo help je hen in ieder geval niet!


sjaak schreef op 16-10-2005:
Ziet er leuk uit, kzal 't ook eens gaan proberen


elberdina schreef op 23-6-2005:
ik vind dat iedereen zelf mag beslissen wanneer en hoe hij\zij wil leven of niet wil leven ik heb 1keer een poging gedaan maar ze vonden mij net op tijd daar baal ik nu nog van dus iedereen moet dat zelf weten je doet het niet voor de lol


Miquelli schreef op 30-3-2005:
Bij Mediamarkt liggen de zakken gratis bij de kassa.
Maar ook al kosten ze 100 Euro; dat kan me geen zak schelen :)


Jan schreef op 30-8-2004:
Je leeft eenmaal een keer dus.............


j.j.smith schreef op 28-8-2004:
lieve mensen
geniet dit leven en elke dag dat je weer kan "buitenspelen" en komt er een moment van een of meerdere problemen kontakteer dan een instantie of partikuliere instantie.
Altijd zijn er mensen die hun medemens met raad en daad
ter wille zal zijn.
Geen zak of iets dergelijks er is altijd een betere oplossing.


Eduard schreef op 24-8-2004:
Natuurlijk is deze manier bekend. En wat doet de prijs van zo doodzak er toe, als je een dood wens hebt.
Geen pijn meer,heerlijk.


stijn schreef op 23-7-2004:
ik zou graag weten of er ook nog andere manieren zijn voor zelfmoord,zonder pijn te hoeven lijden als er nog zijn mail ze dan aub,en wil ook weten als je slaappillen neemt hoevel moet je er nemen?


Laus schreef op 28-4-2004:
Dit is toch van der zotte? Waar gaat het heen met de consumptiemaatschappij? Bedenk goed,

Wat je met je laatste plastic tasje doet!


G. van der Meulen schreef op 16-1-2004:
Praktisch:
Hoe kom je dan aan zo'n zak?
Welke andere methodes zijn er nog meer?
Hoe voer je deze praktisch uit?


A.D. Omta schreef op 10-7-2003:
Is het niet gunstig wanneer zo'n mogelijkheid zich voordoet die met beide handen te gebruiken,het is een milde manier dus wanneer dit kan is het wellicht de meest humane .Sterkte Arent Omta en vriendelijke groeten.


Van moi schreef op 11-6-2003:
Ik vind dit niet normaal, en daarom ben ik het er niet mee eens dit wordt gepubliceerd.


Everhard Grun schreef op 10-2-2003:
Tip #2; schuif twee AH zakken over elkaar heen i.v.m. 'lekkage'.


W.Woestenburg schreef op 1-12-2002:
Ik had hier toch graag een prijs bij gezien. Tip, bij de AH kost een plastic tas 20 eurocent.