DOODGEWOON informeert en amuseert over zaken rond de dood - sinds 1994
Verschenen: 18-06-2002
GRAAG VEEL BLOEMEN

Hoe een trieste gebeurtenis kan uitlopen in een boeiende hobby. Van Puck Kooij (66) verscheen in mei 1995 het boekje Graag veel bloemen. Poëzie rond onze dierbaren doden. Het bevat dichtregels uit overlijdensberichten in kranten. Zowel werk van bekende en gerespecteerde dichters als ontroerende, anonieme, eigengemaakte verzen.


"Eind jaren tachtig kreeg mijn zusje kanker. Ik ben toen begonnen haar dichtregels toe te zenden die in overlijdensadvertenties in de krant stonden. Dat deed haar goed, dat gaf haar steun. Ze is overleden in 1993, maar ik ben er mee doorgegaan. Inmiddels heb ik zeven plakboeken vol."

Kooij is abonnee van het NRC Handelsblad, zodoende kwamen alle dichtregels uit advertenties die in het NRC hadden gestaan. "Op een dag heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik het NRC gebeld en gezegd: ‘Ik heb een geweldige verzameling dichtregels afkomstig uit rouwadvertenties uit het NRC, zit daar niet een artikeltje in?' ‘Ga, nu eerst maar een uitgever bellen,' zei de vrouw aan de andere kant van de lijn, ‘een artikel in de krant kan altijd nog.' Iemand anders had al eens de naam van uitgever Thomas Rap laten vallen. Ik belde hem op en hij was meteen enthousiast." Met als gevolg Graag veel bloemen dat in mei 1995 verscheen. De bundel is een succes. Binnenkort verschijnt de derde herziene druk en Kooij is bezig aan een tweede boekje.

Inmiddels geeft ze ook lezingen. "Zo'n vijf keer per jaar. Dat is begonnen hier in Enschede. Dagblad Tubantia bood de regionale uitvaartondernemers een ontbijt aan gevolgd door een rondleiding door het bedrijf, waarbij getoond werd wat er allemaal gebeurt, vanaf het moment dat de krant telefonisch een overlijdensadvertentie krijgt opgegeven tot aan het moment dat de advertentie gedrukt wordt. Ze vonden het daarbij wel een aardig idee om mijn boekje aan te bieden. En of ik dan iets wilde vertellen over het ontstaan daarvan. Dat praatje duurde niet langer dan zeven minuten, maar dat is uitgegroeid tot een lezing van anderhalf uur mét lichtbeelden."

Haar funeraire interesse strekt zich uit tot begraafplaatsen en tot een lidmaatschap van Vereniging de Terebinth. "De belangstelling voor begraafplaatsen was er altijd al denk ik, maar zodra ik in de VUT ging, eind 1995, ben ik lid geworden van De Terebinth. Ik had ooit een artikel in de krant gelezen over een excursie naar Italië. Dat wil ik ook, dacht ik." Sindsdien is Puck Kooij zeer actief binnen de vereniging, schrijft ze stukjes voor de Nieuwsbrief, zat ze een tijdje in het bestuur - "maar dat kostte te veel tijd en ik heb het druk, bovendien woon ik in een uithoek, en waren de vergaderingen altijd ver weg" - en gaat ze mee met bijna elke binnenlandse maar in ieder geval elke buitenlandse excursie. "Ja, wat dat is, die aantrekkingskracht van begraafplaatsen? Het is een combinatie van een prachtige tuin, mooie monumenten - vooral in het buitenland kom ik wat dat betreft aan mijn trekken, met die pleureuses, droevige vrouwenfiguren - schoonheid en stilte. Tevens hoop ik er ook iets van het geheim van mijn eigen dood te bespeuren. Wat is dat toch, dood en begraven? Of dat lukt... Het aardige is daarmee bezig te zijn. Een ware passie heb ik ontwikkeld voor het fotograferen van bijzondere en romantische plaatsen. De mooiste foto moet overigens nog gemaakt worden." En ze doet nog meer. "Voor wie woorden te kort schieten, voer ik, in beperkte kring, het laatste woord bij begrafenissen en crematies."

"Ja, ik heb zelf al een plek uitgekozen. Hier in Enschede, onder een prachtige grote hazelaar. Ik heb een vierregelig gedichtje gemaakt voor op mijn grafsteen, hierin vat ik met de nodige zelfspot mijn leven in een notendop samen. Iemand is ook al bezig een monument voor me te ontwerpen. Een architect. Wanneer dat klaar is weet ik niet, dat laat ik aan hem over. Ik heb nog geen plannen om te gaan, maar ik wil wel dat het monument er tijdens mijn leven al staat."

Graag veel bloemen. Poëzie rond onze dierbaren doden, verzameld en ingeleid door Puck Kooij, verscheen bij uitgever Thomas Rap, ISBN 90 6005 378 8, prijs € 12,50.

De derde aflevering van een nieuwe serie op dood.nl: Een fascinatie met de dood die tot uitzonderlijke beroepskeuzen of hobby's leidt.
Terug naar archief...
REACTIES

Geef hieronder uw reactie op dit artikel, en/of lees de reacties van andere lezers.
Uw naam
Uw email
Uw reactie
Reacties worden pas geplaatst na goedkeuring door de redactie. De redactie is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties, en behoudt ten alle tijden het recht reacties te wijzigen of te verwijderen.


Neeltje Diepeveen schreef op 28-5-2010:
Ik liep zondag j.l. op de Westerbegraafplaats en zag tot mijn schrik een graf waarop een bijzonder grafmonument met jouw naam. Het zal toch niet de Puck zijn die ik ken...
Inderdaad een leven in een notedop. Ik hoop dat je hier nog op kunt reageren, en dat ik als nog jouw zonnebloemen kan aannemen. I probeer je nog in dit "land der..." te vinden.

Alle liefs en indien mogelijk alle goeds voor jouw,

Neeltje.

p.s. reactie; die hebben we al eens uitgewisseld. Een mooi stevig grafmonument wat heel erg bij jou past.


Nellie Kok schreef op 30-1-2008:
ik heb het boekje ooit vluchtig gezien en de titel genoteerd om het te kopen. volgens mijn boekhandel is het niet meer te krijgen. is dat zo? ik hoop het toch nog te kunnen bemachtigen. heeft u een hint voor mij?


Leidy Bos schreef op 7-1-2007:
Ik lees ook vaak de teksten van overlijdnsadvertentie's en vond daardoor een prachtig lied, die ik vaak zing of beluister.
Dat is het lied: De steen, van Bram Vermeulen.
Het wordt ook prachtig gezongen door Paul de Leeuw.


Henny Pot schreef op 4-9-2005:
Bericht voor Puck Kooij
Met veel interesse uw interview in de telegraaf gelezen. Dacht altijd dat ik alleen was in het nieuwsgierig zijn in teksten van rouwadvertenties.


Martina schreef op 6-3-2005:
Ik vind het een prachtig artikel. Zelf heb ik ook al heel lang interesse in die richting maar heb nooit geweten dat je het ook op deze manier kon uiten. Hier ben ik dan ook erg blij mee aangezien ik al wel ontdekt heb dat werken in deze branche mij nu weer niet ligt.
Ik vind het prachtig en ga zeker haar boeken lezen.